fanavaran
آخرین اخبار
   
    کد خبر : 91721
    تاریخ انتشار : 29 دی 1394 11:4
    تعداد بازدید : 641

    گوگل: مارشمالو به نگرانی کاربران پایان می‌دهد

    80 درصد کاربران از دسترسی اجباری اپلیکیشن ها ناراضی هستند

    الان دقیقاً کجا هستی؟ می توانم لیست کاملی از دوستان شما را ببینم؟ آیا امکان دسترسی به تصاویر و عکس های داخل گوشی شما را دارم؟

    فناوران - این ها و پرسش هایی از این دست، درخواست های گستاخانه ای هستند که انتظار ندارید یک ناشناس از شما بپرسد؛ فرقی نمی کند که این ناشناس انسان باشد یا نرم افزاری که می خواهید روی سیستم عامل تلفن همراهتان نصب کنید. بنابراین تعجبی ندارد که بیشتر کاربران آندرویید آرزو می کنند که می توانستند بیشتر مواقع به این درخواست های نرم افزارها پاسخ منفی بدهند. این نتایج مطالعاتی است که چند روز پیش در کنفرانسی در واشنگتن دی سی با نامِ «کمیسیون تجارت فدرال» ارائه شد.
    آنگونه که نویسندۀ مشترک این پروژه، «سرگئی ایگلمن» می گوید، این یک وضعیت نامطلوب است. مردم به واسطۀ میزان دسترسی هایی (Permissions) که ناگزیر بایستی بپذیرند و سیاست های حریم خصوصی دستگاه ها و اینترنت، منکوب شده و ناراضی هستند.
    برای اغلب ما مشکل این است که صرف نظر از اینکه چه توقعی از تلفن های همراهمان داریم، مدیریت حریم خصوصی مان برای ما غیرممکن شده است. در گذشته هم از سیاست های امنیتی شرکت ها در مورد دستگاه های معروفشان انتقادهای زیادی شده بود. ویندوز ویستا را به یاد می آورید؟ سیستم عاملی برای کامپیوترهای خانگی مایکروسافت که در سال 2007 عرضه شد و به طور متناوب به خاطر دسترسی های بیش از حدی که از کاربران خود طلب می کرد مورد انتقاد قرار گرفته بود. در همان زمان اپل یک آگهی تمسخرآمیز ساخت که ویستا را به عنوان یک «حفاظ امنیتی متکبر و سلطه جو» به باد استهزاء می گرفت.
    در مورد گوشی های آندرویید، مشکل به مراتب بیشتر است. در این گوشی ها کاربران گزینه زیادی ندارند؛ یا باید تمام دسترسی ها را بپذیرند و نرم افزار را نصب کنند و یا نپذیرفته و نصب نرم افزار را متوقف کنند. گوگل سعی کرده است راه حلی برای این نگرانیِ ایگلمن بیابد و با عرضۀ آندرویید مارشمالو در ماه اکتبر به کاربران اجازه داده است تا برخی از دسترسی های نرم افزارها را غیرفعال کنند. اما مساله این است که به گزارش خود گوگل تنها یک درصد از کاربران آندرویید از این نسخه استفاده می کنند. به هر حال اگر گزینه ای به جز آندرویید ندارید، مارشمالو راه حل خوبی است. به این ترتیب با استفاده از این سیستم عامل، می توانید به عنوان مثال زمانی که می خواهید نرم افزار نورفلش (Flashlight) برای دسترسی به دوربین شما، بتواند نور صفحه نمایش شمارا کنترل کند اما به فهرست مخاطبان شما دسترسی نداشته باشد، قادر به انجام این کار باشید.
    به گفتۀ ایگلمن، تا به حال مردم عادت داشته و مجبور بوده اند تا هنگام نصب یک نرم افزار صرفاً بین گزینه های بله یا خیر یکی را انتخاب کنند. اما بر اساس یافته های این پژوهش که زیر نظارت دانشگاه های «بریتیش کلمبیا» و «برکلی» صورت گرفته است، 80 درصد از کاربران در صورت امکان حداقل به یکی از این اجازه های دسترسی جواب خیر می دادند. جالب تر اینکه بیش از نیمی از پاسخ دهندگان معتقدند در صورتی که امکان انتخاب داشته باشند، تقریباً با یک سوم دسترسی هایی که یک نرم افزار به هنگام نصب درخواست می کند مخالفت می کنند.
    به گفتۀ ایگلمن، سؤال مهم این است که چگونه بدون منکوب کردن، به مشتریان امکان کنترل چیزهایی را بدهیم که واقعاً برایشان اهمیت دارد؟ او معتقد است بهترین راه حل این است که شرکت ها بیاموزند مردم به چه چیزهایی اهمیت زیادی می دهند و سپس بر این اساس، اجازه های دسترسی را ساده سازی و دسته بندی کنیم.
    این نکته در دیگر مطالب ارائه شده در این کنفرانس هم مورد اشاره و تأکید قرار گرفت. همچنین ایده های دیگری نیز به بحث گذاشته شد؛ از جمله کمک گرفتن از نشانه هایی شبیه به برچسب های تغذیه به جای عبارت های پیچیدۀ حقوقی و رسمی تا کاربران بتوانند با یک نگاه و به راحتی دریابند چه دسترسی هایی برای نرم افزار حیاتی تر است و این دسترسی ها چه پیامدهایی دارند. پیشنهاد دیگر هم ناظر بر تعبیه کردن یک تنظیمات عمومی بر مبنای ترجیحات کلی کاربر است که بر اساس همان تنظیمات، مجوزهای دسترسی هم مدیریت شود.
    نکته دیگر اینکه گوگل در پاسخ به درخواستی که از آن شده بود از ابراز نظر راجع به این یافته ها خودداری کرد.
    ایگلمن مجموع این مباحث را در قالب این نکات کلی خلاصه می کند که: «حق انتخاب عالی است» اما «مراقبت و توجه یک ابتکار محدود به شمار می رود.»


    نظر شما



    نمایش غیر عمومی