اما پس از مدتي با آشنايي با گروه بازاريابي اينترنتي به هزاران نفري پيوست كه براي خود در اينترنت وب سايتي راهاندازي كرده و هماكنون وب سايت وي با نام Pimp This Bum.com به يك سايت جنجالي تبديل شده كه افراد زيادي روزانه با بازديد از اين سايت در مورد ادواردز و جريان زندگي وي نظر ميدهند، اينكه او چگونه از فردي آواره به يك مدير ارشد و صاحب خانه و ماشين تبديل
شده است.
در حال حاضر اين وب سايت، پايگاهي آنلاين به شمار ميآيد كه بازديدكنندگان ميتوانند از طريق آن كمكهاي مالي، خدماتي و يا كالاهاي خود را براي كمك به بيخانمانهايي اهدا كنند كه حال و روزي شبيه اوضاع پيشين ادواردز دارند.
بحث بر سر اتفاقاتي كه براي ادواردز افتاده، البته خيلي داغ است. برخي معتقدند اين اقدام ادواردز وي را به يك قرباني بهرهكشي تبديل كرده در حالي كه سازمان دهندگان ميگويند همين نظريههاي جنجالي است كه باعث موفقيت پروژه ادواردز شده است.
كوين دالان 55 ساله، يكي از كارشناسان بازاريابي و يكي از مشوقان ادواردز، ميگويد: ما ميخواستيم كه حس دلسوزي مردم را برانگيزيم تا به اين وب سايت سر بزنند و تيم را ببينند. گويا اين امر موفقيتآميز بوده و بسياري از افرادي كه از اين وب سايت بازديد ميكنند عاشق شخصيت ادواردز شدهاند.
وي ميافزايد: ادواردز واقعا بامزه است و اصلا به خاطر وضعيت نابساماني كه داشته، شرمسار نيست.
دالان ميگويد: اگر نام اين وب سايت را «كمك به بيخانمانها» ميگذاشتيم، مطمئنا با اين استقبال روبهرو نميشد و كاربران حتي روي آن كليك هم نميكردند.
ادواردز نيز در مورد خود ميگويد: من اولين آواره آنلاين در جهان هستم و در سن 37 سالگي در خيابانهاي تنگ و تاريك و در ميان افرادي زندگي ميكردم كه اكثرا خلافكار بودند.
وي ميافزايد: ايده من براي راهاندازي وب سايت اين بود كه همه افراد از زندگي در كوچه و خيابان دست بردارند و من در اين مسير پيشگام بودم.
وب سايت ادواردز، علاوه بر اينكه پايگاهي براي كمك خيرخواهان به آوارگان شده، شامل عكس و تصاويري از زندگي قبلي ادواردز است و او را نشان ميدهد كه در خيابان يك كارتن خواب تمام عيار بوده است.
در اين وب سايت، دكمهاي با عنوان «اهدا» وجود دارد كه بازديدكنندگان از طريق آن ميتوانند از كارتهاي اعتباري خود به بيخانمانها كمك مالي كنند و برخي افراد حتي كارتهاي هديه غذاهاي فوري را نيز ارسال ميكنند.
انتقادات
در هفته گذشته ادواردز دست به اقدام جديدي نيز در وب سايتاش زده و يك برنامه ترك اعتياد براي الكليها را با كمك مركز توانبخشي و احياي Sunray در سياتل اجرا كرده است كه بر اساس آن، مركز توانبخشي با اهداي 13 هزار و 800 دلار، برنامه رايگان 35 روزه براي الكليها برگزار ميكند. اين برنامه قرار است از طريق پخش تلويزيوني نيز به آگاهي عموم برسد.
اين امر باعث شده كه برخي حاميان آوارگان آمريكايي اعلام كنند كه وب سايت ادواردز، جهتگيري مناسبي براي رفع مشكلات بيخانمانها ندارد.
به طور مثال آنتوني لاو ميگويد: تيم فقط يك آدم معمولي است و به نظر من پيدا كردن مكانهاي خواب براي افراد آواره راهكار مناسبي نيست و من اصلا موافق اين كار نيستم.
وب سايت ادواردز همچنين فضايي براي بحثهاي آنلاين دارد كه افراد نظرات خود را در آن مطرح ميكنند. يكي از وبلاگنويسان با شناسه KatDish نظري داده و گفته: راهكاري كه تيم براي كمك به بيخانمانها انتخاب كرده بسيار نادرست است. زيرا بر اين اساس بايد آوارگان علامت «Pimp This Bum» را به گردن آويزان كنند تا افراد ديگر بفهمند وي نياز به چيزبرگر يا غذاي فوري دارد.
ادواردز ميگويد زماني كه در خيابان زندگي ميكرد، روزي شان دالان، پسر 24 ساله كوين دالان وي را با ايده راهاندازي وب سايت آشنا كرد. وي ميافزايد كه شبي در اوايل ماه فوريه بود كه به همراه چند آواره ديگر در يك زيرگذر گردهم آمده بودند و مثل هميشه مشروبات الكلي نوشيده بودند.
وي ميگويد: در ابتدا تصور كردم كه دالان يكي از اعضاي مراكز توانبخشي يا يكي از خيرخواهاني است كه برايمان غذا آورده است.
ادواردز تاريخ بيخانمان شدنش را خوب به ياد دارد. وي از 19 اوت سال 2004 آواره كوچه و خيابان شد. بسياري از دوستان بيخانمان ادواردز به خاطر اعتياد جان خود را از دست داده بودند.
در همان زمان بود كه ادواردز تصميم گرفته بود به طرق مختلف آوارگان خياباني را نجات دهد، اما هيچكدام از راهكارهايش جواب نداد.
وي ميگويد: راهكارهايم تنها براي برخي افراد جواب ميداد و به آنها ميگفتم كه ما بيخانمان نيستيم، بلكه گروهي از مردم سرسخت هستيم.
ادواردز اميدوار است همانطور كه وي از طريق اينترنت زندگياش را نجات داده، بقيه افراد نيز از اين فضاي مجازي استفاده كنند.
نظر خواهی
