fanavaran
آخرین اخبار
   
    کد خبر : 84955
    تاریخ انتشار : 18 مهر 1394 11:19
    تعداد بازدید : 1066

    کــارت کـش ها به صف شونـد

    شبنم کهن چی- ما یک لباس داشتیم که بالای دوختش کلی پول دادیم. پرو کردیم؛ قرار شد ساسن بگیریم، بعد درزی باز کردیم و دوباره دوختیم، گفتیم مدل بدهیمش، تکه دوزی کنیم تا قشنگ تر شود. هی پارچه انتخاب کردیم، خیاط اختیار کردیم، نخ خریدیم، الگو بریدیم، هی پرو کردیم، مدل دادیم، وقت گذاشتیم، دست آخر لباس را بی پلیسه، بی تکه و بی مدل انداختیم دور و از همه آن لباس دکمه اش را کندیم و نگه داشتیم به یادگار دوران رویاهای قشنگ مان. به هر حال داشتن یک دکمه بهتر از هیچی است، آن هم بعد از این همه اهن و تلپ. شاید برای دکمه یک لباس دیگر بدوزیم، اگر ندوختیم با دکمه خالی هم می شود فخر فروخت! نمی شود؟ بالاخره دکمه یک لباس پر خرج و پر کار بوده! نبوده؟

    کارت سوخت، امروز مصداق همین دکمه است که لباسش به فنا رفت و خودش به یادگار ماند. کارتی که قرار بود مصرف انرژی را مدیریت کند، قرار بود کیف پول الکترونیکی شود و بهمان شود، حالا با حذف سهمیه بندی بنزین، دکمه ای شده که آقای وزیر اصرار دارد به یادگار نگهش دارد. بالاخره این کارت پر از خاطره است؛ چه روزهایی که کارشناسان به تحلیل و طراحی اش ننشستند، چه پول هایی که برای رسیدن به مرحله صدور و عبور از این مرحله خرج نشد، چقدر که بالا و پایین نشد که می شود و نمی شود و چه شود و چه نشود. حالا سهمیه بندی حذف شده، هر چقدر پمپ بنزینی ها دلشان می خواهد از شر این کارت به خاطر زمانی که صرف داخل کردن و رمز دادن و درآوردنش از دستگاه می شود خلاص شوند، وزیر نفت دلش می خواهد این یادگار دوران سخت سهمیه بندی بنزین را نگه دارد که فخر اقتصاد ایران باشد. ای کاش آقای وزیر دلیل قرص و محکمی هم برای نگه داشتنش به دست صاحبان کارت سوخت می داد. مثلا این کارت را به عنوان کیف الکترونیکی برای کاربرانش قابل استفاده می کرد. یا به دوران پیش از سهمیه بندی ها برمی گشت و به خاطر می آورد قرار بود چه با قیمت آزاد چه با قیمت دولتی، در راستای درست مصرف کردن و مدیریت سوخت، بنزین سهمیه بندی شود. یا حداقل چند گزارش از آمارهای به دست آمده از اطلاعات کارت های سوخت مصرف کنندگان ارایه می داد تا بر اساسش بتوان چند مشکل را حل کرد یا دست کم کمی آگاه شد. اما ظاهرا یا وزیر فقط می خواهد کارت سوخت، سوخت نشود و مردم بروند پمپ بنزین ها و بی دلیل هی کارت بکشند و لبخند فراخ بزنند یا اینکه دوست ندارد ما بدانیم که چرا قرار است به کارت زدن هایمان ادامه دهیم. یای سوم هم این است که آقای وزیر هنوز خودش هم نمی داند برای این دکمه آیا باید لباس بدوزد یا دکمه را بدوزد به لباسی دیگر.
    حالا مسوولان مربوطه گلو صاف کرده و اعلام کرده اند می خواهند برای کارت زدن ما انگیزه ایجاد کنند. حتی قرار است به ما جایزه هم بدهند. فکر کنم همین روزها باید منتظر کمپین های آنلاین «هموطن، کارت بکش» با هشتگ های #بکش #کارت سوختم راپس بده #سوخت فقط باکارت سوخت #فراموشت نمی کنیم  #کارت کش و امثال این ها باشیم. حالا که با یک کارت کشیدن ناقابل قرار است جایزه نقدی و غیر نقدی بگیریم، میزان جرم و جنایت هم شاید پایین تر بیاید و اوباش به جای کشیدن سلاح سرد و معتادان به جای کشیدن گل و علف و فلان (بهتره ما نگیم که شما هم کلا ندونید) در کسوت کارت کش های سر به راه و با فرهنگ از کارت سوخت خود در پمپ بنزین ها فرت و فرت استفاده کنند و کرور کرور جایزه بگیرند. به این ترتیب هم موجبات شادی آقای وزیر فراهم می شود، هم دکمه به یک دردی خورده، هم این فرهنگ به وجود می آید که کارت خالی کشیدن هم چیز بدی نیست، هم کلی جایزه به جامعه تزریق می شود که باعث ایجاد شور و نشاط در قلوب هموطنان خواهد شد.
    شاید دفعه بعدی که شما را در پمپ بنزین می بینم، به جای آنکه با لبخندی فراخ از مسوول جایگاه کارت سوختش را بخواهید، با طمانینه کارت سوخت خودتان را بکشید؛ جایزه هم بگیرید و توییت کنید «من و جایزه ای که به خاطر استفاده از کارت سوختم گرفتم؛ یهویی #کارت کش» و سلفی هم همراهش منتشر کنید...کسی چه می داند.


    نظر شما



    نمایش غیر عمومی