fanavaran
آخرین اخبار
   
    کد خبر : 60218
    تاریخ انتشار : 6 مهر 1393 11:38
    تعداد بازدید : 5075

    در یک مناظره وایبری بررسی شد

    هم زیستی انسان و فناوری در جهان آینده

    فضای مجازی دربردارنده فرصت های زیادی است که خیلی اوقات از آن غفلت می شود. این فضا تنها برای سرگرمی نیست. شاید خیلی از ما ندانیم که در شبکه های اجتماعی هستند گروه هایی که بحث های علمی و تخصصی را به طور جدی پیگیری می کنند. یکی از این گروه ها «فرهنگخانه» است؛ گروهی با یکصد عضو و همگی از چهره های فرهنگی. این گروه هر شب راس ساعت 8 جلسات خود را با موضوعات و دغدغه های فرهنگی و رسانه ای برگزار می کند و آخرین بحث این گروه مربوط به همزیستی انسان و فناوری بوده است. در مدت زمان حیات انسانی، فناوری امری است که در لایه های گوناگون و زوایای زندگی و چهره های دگرگون شونده حیات پیوند استوار و ناگسستنی داشته است و هر چند در دوره ها و مرحله های گوناگون تکامل اجتماعی فرهنگی سیاسی و اقتصادی جوامع چند و چون این پیوند دچار فراز و فرودهایی شده است، ولی هیچ گاه از هم نگسسته است. همزیستی فناوری و انسان در جهان آینده موضوع یک مناظره وایبری است که با حضور و مشارکت دکتر عیسی کشاورز؛ دکترای مدیریت فرهنگی، مدرس دانشگاه و مدیر کل دفتر برنامه ریزی آموزشی دانشگاه جامع علمی کاربردی، محمد صادق افراسیابی؛ مدیر گروه علمی تخصصی روابط عمومی دانشکده خبر، سید محسن میربهرسی؛ عضو گروه مولفان کتاب خانواده، سواد رسانه ای و رسانه های دیجیتال، رضا نامی؛ عضو گروه مشاوران ماهنامه مدیریت ارتباطات، هانیه ناظری؛ مدرس دانشگاه جامع علمی کاربردی و دانشکده ی خبر، هدی خان محمدی؛ مدرس فناوری اطلاعات و ارتباطات، حامد احسانبخش؛ فعال فضای مجازی و راحله حقیقی؛ کارشناس معاونت امور مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی انجام شد. آنچه در پی می آید مشروح این مناظره وایبری است.
    رضا نامی(عضو گروه مشاوران ماهنامه مدیریت ارتباطات): امروزه، رشد فناوری به سمتی حرکت می کند که دیگر کاربر نیازی به فضای سخت افزاری برای ذخیره اطلاعات روی دستگاه خود نخواهد داشت که این فرآیند نیاز به سرعت تبادل اطلاعات بالا دارد و هر روز باید منتظر افزایش این سرعت باشیم. در نهایت فناوری «ابر» منجر به ایجاد مگا دیتا سنترها خواهد شد. در فضای کسب و کار، شیوه زندگی، رفتارها و .... شاهد تغییرات اساسی خواهیم بود. آیا دوستان می توانند آینده سبک زندگی انسانی را بر اساس تحولات فناوری پیش بینی کنند؟
    حامد احسانبخش(فعال فضای مجازی): قبل از اینکه به سوال شما پاسخ بدهیم، می خواهم بپرسم منظوراز فناوری ابر چیست؟
    نامی: منظورم فضای ابری مثل  دراپ باکس است. با رشد فناوری های تولیدی و امکان تولید سفارشی با هزینه پایین ( پرینتر سه بعدی) و امکان درک رفتار مخاطب، انقلابی در تجارت رخ خواهد داد. فرض کنیم یک ایمیل از شرکت Nike برای ما ارسال خواهد شد که با توجه به رفتارهای ما در فضای مجازی و درک سلایق و نیازهای ما پیشنهاد یک کفش با رنگ و طرح دلخواه ما طراحی کرده است که در صورت سفارش ما یک عدد تولید می شود و برای ما ارسال می شود.
    هانیه ناظری(مدرس دانشگاه جامع علمی کاربردی و دانشکده خبر): این دقيقا همان تغيير سبك زندگي است كه با تولد هر فناوری در سطح وسيع، اجتناب ناپذير خواهد بود.
    هدی خان محمدی(مدرس فناوری اطلاعات و ارتباطات): آقای نامی من هم با شما موافقم. سمت و سوی فناوری به سمتی است که ابزارهای ذخیره یا جا به جایی اطلاعات نظیر فلش و دی وی دی از رده خارج شده و در عوض فضاهای مجازی برای نگهداری اطلاعات گسترش پیدا کرده است که با عناوین مختلفی شناخته می شود. اسمارت ها چه در تلویزیون، چه در گوشی و چه در ساعت و از این قبیل به این فناوری مرتبط هستند و بستر اصلی برای استفاده از این فناوری ها، اینترنتی با سرعتی بسیار بالاتر از چیزی است که ما در ایران داریم.
    عیسی کشاورز(دکترای مدیریت فرهنگی، مدرس دانشگاه و مدیر کل دفتر برنامه ریزی آموزشی دانشگاه جامع علمی کاربردی): اجازه دهید در این بحث برای اینکه مناظره امشب رویکردی علمی پیدا کند، سوال کنم که مرزهای تعاملی و تقابلی ساحت زیستی انسان و فناوری چگونه است؟ نالج ورکرها (Knowledge worker)چه کسانی هستند؟ هاپیر جاب های جهان آینده کدام است؟ ژنوم چیست؟ آیا افزایش جهان فناوری الزاما کاهش جهان انسانی را به همراه خواهد داشت؟ آینده پروژه فناوری در افق 1404 را پیش بینی کنید. تاثیر رسانه های دیجیتال بر رسانه های سنتی درایران چگونه است؟ کدام نقد اخلاقی بر فناوری وارد است؟ به نظر شما در بکار گیری فناوری کجای کار ما اشکال دارد؟ چالش های مدیریت فناوری در ایران کدام است؟ در نهایت متغیرهای خطرپذیری، رقابت، آموزش، پژوهش، نخبگان و استادان، مناطق جغرافیایی، کیفیت و خلاقیت تولید فناوری در مدیریت فناوری در ایران را آسیب شناسی کنید.
    نامی: آقای دکتر در بکارگیری از فناوری واقعا اشکال شاخصی در ما وجود ندارد. ما همانند همه مردم دنیا درحال استفاده هستیم.
    راحله حقیقی(کارشناس معاونت امور مطبوعاتی و اطلاع رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی): واقعا همه مردم دنیا همینطور از فناوری استفاده می کنند، یا کارهای فوق العاده انجام می دهند؟
    نامی: همه جای دنیا همه گونه انسانی وجود دارد با سلایق و رفتارهای متفاوت. واقعا گاهی فکر میکنم، مگر باید چه کار انجام دهیم با این فناوری که انجام نمی دهیم؟ فقط همه باید بدانند با آزادی می توانند انتخاب کنند و آگاهانه پذیرای عواقب رفتار و تصمیمات خود باشند. خط قرمز، حریم شخصی افراد است.
    محمد صادق افراسیابی(مدیر گروه علمی تخصصی روابط عمومی دانشکده خبر): بحث امروز و سوالات دکتر کشاورز دو بعد دارد. یکی اینکه تاثیر فناوری بر فرهنگ عمومی چیست و دیگر اینکه فناوری چه تاثیری بر سبک زندگی ما دارد. در این خصوص مك لوهان معتقد است که اگر چه فناوری منبعث از ذهن و عمل انسان است. ولي انسان هر دوره، خود زاييده تكنولوژي زمان خويش است و به عبارت ديگر، هر فناوری، بشر را به تدريج در فضاي تازه اي قرار مي دهد و هر فضاي تازه، عاملي تعيين كننده در سرنوشت و زندگي بشر به شمار مي رود. بطور مثال وي چاپ را كه يكي از فناوری هاي ارتباطي بشمار مي رود، موجب احساس از خودبيگانگي و فردگرايي و در سطح اجتماعي موجب امكان يافتن ظهور ملت ها و ملي گرايي معرفي مي كند. مك لوهان در مورد تلويزيون نيز معتقد است كه اين فناوری جديد صرف نظر از محتوا، براي انسان امروز تبديل به يك محيط جديدي شده است، كه اثرات فراواني از خود بر جاي مي گذارد. او انسان را در مقابل اين فناوری اينگونه ترسيم مي كند. «اگر ما بخواهيم در برابر كاركردهاي جديد فناوری گرايش هاي سنتي خود را حفظ كنيم، فرهنگ سنتي ما همانند فرهنگ اسكولاستيك قرن 16، در نهايت از ميان خواهد رفت. اگر پيروان اسكولاستيك با فرهنگ شفاهي پيچيده شان، فناوری گوتنبرگ را درك كرده و پذيرا شده بودند و آموزش شفاهي خود را با آموزش نوشتاري تلفيق مي دادند، از نابود شدن كامل خود جلوگيري مي كردند».
     کشاورز: مساله دیگر این است که آیا فناوری ساحت زیستی انسان را گسترش می دهد یا اینکه جهان انسانی در برابر فناوری کاهش و نابود می شود؟
    نامی: تصور صد سال آینده برای من بسیار ترسناک است .
    کشاورز: جهان آینده، جهان انسان های با ژنوم یکسان است. جهان سرشار از انسان های همسو که الزاما ترسناک هم نیست. آقای نامی الان شما با اعضای خانواده خود به لحاظ ژن ارتباط نزدیک دارید. جهان آینده فناوری انسان های با ژنوم یکسان است؛ یعنی انسان های مثل شما به لحاظ ارزش، باور، استعداد، توانایی، قد، وزن و آرزوها. درست مثل خودتان در سراسر جهان، مثلا یک نامی در ایران یا نامی دیگر در استرالیا، آفریقا، کوبا، شیلی، کومور و هر جای جهان از طریق فناوری همدیگر را پیدا خواهید کرد و جهان ژنومی شما تشکیل می شود. همین طور که الان جهان ژن، شما را با سایر اعضای خانواده کنار هم قرار داده است.
    نامی: آیا این بحث شبیه شکل گیری خانواده های جدید در موج سوم الوین تافلر است؟
    کشاورز: در مدیریت نوین اصلی وجود دارد که می گوید: در جهان فناوری متغیر های محیطی پرشتاب تر، پیچیده تر و ناشناخته تر از تدابیر مدیریتی ما در حرکت است. یعنی فناوری رقابت بی پایان و پر رقابتی برای ما فراهم ساخته است. پس باید  استراتژی ها، انطباق پذیر، اقتضایی، پوپا، منعطف، سازگار و دانایی محور ترسیم شود.
    سیدمحسن میربهرسی(عضو گروه مولفان کتاب خانواده، سواد رسانه ای و رسانه های دیجیتال): با توجه به آرزوی انسان ها می توان گفت که فناوری انتها ندارد و دائم در حال خلق شدن است؟
    کشاورز: بله. دقیقا فرصت ها و آسیب ها همانند کوه های آتش فشانی فوران می کند و مدام روابط متقابل را تولید و باز تولید می کند. مهندسی همزمان و نامتقارن و تحرک و چالاکی ادغام ها و تجزیه های زنجیره ارزش ها، بر اکوسیستم اجتماعی، اقتصادی و ساحت زیستی انسان تاثیر جدی خواهد گذاشت.
    میربهرسی: ما هم اكنون سوار بر موج فناوری در حال پيشروي به سوي آينده هستيم و اگر خود در اين مسير حركت نكنيم، در سال هاي آينده  بازار هدف و مصرف كشورهاي توسعه يافته قرار خواهيم گرفت و اين نحوه تجارت بر ما تحميل خواهد شد ؛ بدون آنكه سود اصلي آن عايد ما شود. بنابراين اهميت تحقيق، آموزش و يادگيري براي سوار بودن بر اين موج بسيار زياد و حياتي است. این اعتقاد تافلر است. اما آیا باید استراتژی های انطباق پذیر، اقتضایی، پوپا، منعطف، سازگار و دانایی محور ترسیم شود؟
    کشاورز: بله. استراتژی با همین ویژگی هایی که شمردم باید ترسیم شود. پیچیدگی دیگر، پیچیدگی در تصمیم گیری ها است. مهم ترین چیزی که این فرآیند را دشوار، بحران زا  و دل آشوب و پر دغدغه می کند سرعت و پیچیدگی در تصمیم گیری ها است. کیفیت زندگی و توسعه یافتگی فردی و سازمانی به کیفیت تصمیم گیری های ما بستگی تام دارد. در این شرایط قدرت مدیریت علت و معلولی نداریم و این انتخاب های پرهزینه و طاقت فرسا و گاه حیاتی هستند که در صورت هر گونه غفلت و مسامحه، کارکردهای مناسب شما را نابود می کند. این اضطراب تصمیم گیری، یک چالش اساسی در همزیستی انسان با فناوری است. برای همزیست کردن انسان با فناوری و جلوگیری از آثار مخرب آن، سه اصل مهم است: اول آموزش، دوم اطلاع رسانی، سوم مشارکت. تصور رقابت بی پایان در حوزه مصرف، کسب کار، باورها و ارزش ها، خلاقیت و نوآوری ها، دغدغه دیگر در همزیستی انسان با فناوری در جهان آینده است.
    احسانبخش: منظور از مشاركت در اينجا چيست؟
    کشاورز: مشارکت با هدف تشریک مساعی. برای مثال یافتن فرهنگ مشترک برای فهم و درک شیوه استفاده از فناوری، یافتن و ایجاد ارزش های مشترک در کاربرد فناوری و مسولیت های اجتماعی از طریق مشارکت دنبال می شود.
    میربهرسی: این فناوری خیلی از متغیرها را متحول کرده،  مثلا مدیریت و رهبری از حالت سنتی خارج شده است. امروزه با توجه به عدم آموزش و یا بهتر بگویم عدم تطبیق با علم روز، یک نوجوان در عرض چند روز هدایت جمعی را بر عهده گرفته و حتی می تواند حکومتی را به چالش بکشاند. در حالی که پیش از این، رهبران سال ها باید وقت و دارایی صرف می کردند تا چندین نفر را همراه خود کنند. همین چند سال پیش در فضای مجازی ماموریت نیروی انتظامی را به نوعی نوجوانان تعیین می کردند و مثال آن خزبازی و آب بازی بود که با یک فراخوان نوجوانان در فضای مجازی، فرماندهی انتظامی کشور ماموران را بسیج می کرد. دلیل اصلی آن نبود شناخت مدیران کشور نسبت به توانایی های این فناوری بود اما در کشور ما که مدیران جزیره ای عمل می کنند، مشارکت بی معناست و این مشارکت زمانی سخت تر می شود که امیال سیاسی بالاتر از اهداف و ارزش های فرهنگی قرار می گیرد.
    کشاورز: این جابه جایی ها بسیار اضطراب آفرین شده است. خصوصا در مورد جوانان و کودکان. من این تغییرات شما را دسته بندی می کنم. 1-تغییر آموختن اطلاعات به سمت دانایی و خرد  2-تغییر از مدیریت شرکت ها و سازمان ها از بورکراسی و ادرات سنتی به سازمان های مجازی و شبکه ای 3-آموزش های حضوری به آموزش های غیر حضوری و مجازی و بین رشته ای 4-ارتباطات حضوری و سنتی به ارتباطات مجازی 5-هویت های ژنی به هویت های ژنومی 6-تغییر امور منطقه ای و ملی به امور فرا ملی و چند ملیتی 7-تفکر فردی و قومی به تفکر جمعی و مشارکتی و رقابتی 8-تغییر روابط اجتماعی و فردی به روابط همزیستی با طبیعت فناوری ربات، موجودات تخیلی  و کهکشانی و...
    این تغییرات در کشورهای متفاوت همراه با آدم های متفاوت با سواد، درآمد و نوع فرهنگ مختلف، متفاوت است. پس ممکن است شدت این تغییرات بسیار متفاوت شود؛ حتی در داخل یک خانواده این تغییرات نوعی شکاف بین نسلی را تشدید می کند. این یکی دیگر از آسیب های همزیستی انسان با فناوری است.
    میربهرسی: مشکل اینجاست که ضریب نفوذ اینترنت در کشور ما 40 تا 45 درصد و در کشور های توسعه یافته بالای 75 درصد است. حتما ما این فاصله را به سرعت طی خواهیم کرد. ما بدون فرهنگ سازی، فناوری را به سرعت آورده ایم اما الزامات و فرهنگ آن را فرا نگرفته ایم. این است که علما را نگران کرده. باور کنیم مسوولان کشوری هنوز این فضا را نشناخته اند.
    افراسیابی: من هم فرمایش شما را قبول دارم. ما در زمینه فرهنگ استفاده از فناوری های جدید بسیار کم سواد هستیم. وقتی می گویم کم سواد هستیم، منظورم این نیست که مسائل فنی را نمی شناسیم. متاسفانه در سال های گذشته عده ای تلاش کردند که مفهوم سواد دیجیتالی را به داشتن دانش فنی تقلیل دهند که این عمل آنها بسیار ظالمانه بود. سواد دیجیتالی و سواد رسانه ای بیشتر از آنکه ناظر به دانش فنی باشد، ناظر به درک پیچیدگی های فرهنگی و اجتماعی مربوط به فناوری جدید و فناوری های نوین است. با این تعبیر بسیاری از مسوولان ما هم فاقد سواد دیجیتالی و رسانه ای هستند و این خطر بزرگی برای تصمیم گیری های مهم است.  
    کشاورز: عرض کردم باید برای همزیستی انسان با فناوری اقدام کرد وگرنه فناوری همانند اژدهای هفت سر ممکن است، زیست جهان فرهنگی بسیاری از کشورها را ببلعد. از همین رو سه اقدام باید انجام بشود: آموزش، اطلاع رسانی و مشارکت.
    میربهرسی: خوب این راه حل مناسبی است. اما با سیاسی نگری تصمیم گیرندگان چه کنیم؟
    کشاورز: اتفاقا باید بین سرعت فناوری، فرهنگ، باورها، ارزش ها و ایجاد مرزهای تعاملی و تقابلی آن مهندسی کرد. بنابراین درست گفتید باید مدیریت شده و هدفمند از رشد و گسترش بی رویه فناوری با هدف ایجاد مهندسی اجتماعی بعضا کند  و آهسته تر جلوگیری کرد. این هیچ اشکالی ندارد.
    میربهرسی: اما به شرطی که عقب ماندگی را دو چندان نکنیم.
    کشاورز: سیاست هم اسیر فناوری می شود. تفکر منطق و زبان سیاستمداران در این عصر باید متفاوت شود؛ وگرنه به زودی منقرض می شوند. عرض کردم استراتژی این زمان باید چه ویژگی هایی داشته باشند.
    میربهرسی: در این مبحث راه حلها گفته شد. اما نگرانی در پیاده سازی آنهاست. بنظر شما خود کاربران چه نقشی می توانند داشته باشند؟ به نوعی که از پیشنهاد دهندگان رویگردان نشوند؟
    کشاورز: نظام تصمیم گیری و سیاستگزاری درکشور، عقب مانده است. هنوز تفکر سیاستگذاری در کشور ما، منطق و زبان فناوری پیدا نکرده است. عدم تطابق دیده می شود و آن ویژگی های استراتژی رعایت نمی شود. از سوی دیگر نارسایی در آموزش و اطلاع رسانی و مشارکت ممکن است مردم  را هم عقب نگه دارد و این خطرناک تر از قسمت اول است
    میربهرسی: یکی از مشکلات کشور ما تعیین نشدن میزان مسوولیت نهادهاست. ده ها نهاد بودجه فرهنگی میگیرند؛ اما هیچکدام پاسخگو نیستند. بگذارید از تجربه خودم صحبت کنم. زمانی که بنده در پلیس مسوولیتی داشتم، برای کاهش تصادفات میزان مسوولیت هر نهاد مانند اورژانس، پلیس، اداره راه، امداد، بیمارستان و... توسط کارشناسان تعیین شد. این تقسیم مسوولیت ها، نظام پرسشگری درست کرد که نتیجه آن کاهش تلفات جاده ای و کاهش روند تلفات بود. بابت این فناوری و روبرو شدن با فرصت ها و تهدیدها باید همین مدل پیاده سازی شود. یعنی سهم سازمان ها در فرهنگ سازی و کاهش مخاطرات مشخص شود. در حال حاضر در مقابل بودجه پرداختی هیچ نظام پرسشگری وجود ندارد.
    کشاورز: در جوامع سنتی و حتی مدرن، دولت ها می توانستند در فرایند اداره جامعه و در کند و سریع کردن مسیر توسعه نقش مهمی داشته باشند. درست مثل جاده یک طرفه و تنگ که ماشین جلو با فلاشر زدن و کم کردن سرعت می تواند شما را ساعت ها و یا کیلومترها پشت سر خودش نگه دارد، فناوری، یک فرا شبکه نامتقارن و چند وجهی را بوجود آوده است. از این رو کسی چندان معطل  نمی ماند یا راهی می یابد و یا راهی می سازد و دولت ها را به راحتی دور می زنند. فناوری سه ساحت زیستی انسان را تغییر می دهد، تغییر در مصرف سبک زندگی، تغییر آرایش فکری و ذهنی  و سوم جهان بینی و ساحت انسانی.
    میربهرسی: در این خصوص تافلر می گوید: «امروزه موجي قوي، بخشي عظيم از جهان را فرا گرفته و دنيايي عجيب و تازه براي كار و تفريح، ازدواج و پرورش اطفال، يا بازنشستگي خلق كرده است. در اين فضاي گيج كننده، بازرگانان برخلاف جريانهاي نامنظم اقتصادي شنا مي كنند. سياستمداران دائما شاهد نوسان محبوبيت شان در ميان مردم هستند. دانشگاه ها، بيمارستا نها و ديگر سازمان ها نااميدانه با تورم درجنگند. سيستم هاي ارزشي درهم مي شكنند و فرو مي ريزند. در همان حال قايق نجات خانواده و كليسا و دولت با موانع و امواج خروشان در ستيزند.» به نظرم دانش و معرفتی که در این حوزه ها وجود دارد خیلی سریع منسوخ می شود. فناوری ها در حوزه ICT به سرعت جایگزین می شود. اگر بدون نگاه آینده نگرانه به سراغ این علوم برویم و نسبت به روند های آینده حساس نباشیم، مدل تحلیلی و مدل مفهومی ناکارآمدی ارایه خواهیم کرد. بدتر این است که بر پایه این تحلیل ها تصمیم بگیریم.
    کشاورز: تراکم اجتماعی باعث تراکم ارتباطات اجتماعی شده و تراکم اجتماعی تراکم اخلاق اجتماعی را به دنبال آورده است. انبوه تولیدات و ولع انسان ها در مصرف، و ناتوانی در پردازش انبوه خبر، غذا، آثارهنری و فناوری ضمن اینکه مصرف بیشتر نسبت به گذشته دارد؛ اما در برابر انبوه تولیدات و ناتوانایی در مصرف بیشتر و بهتر احساس ناکامی و فقر بیشتر بر انسان مستولی شده است. در مورد خودرو واقعا هر ماشینی که داشتید و دارید و مدل های جدید همیشه فکر می کنید پیاده تر از گذشته هستید.
    میربهرسی: هر چه به انسان مربوط باشد، در محدوده پژوهش دینی نیز داخل می شود. بنابراین هر عاملی که به شکلی در مسایل انسانی تاثیر و دخالت داشته باشد، به یقین باید موردِ ارزیابی اندیشه های دینی نیز قرار گیرد. فناوری از جمله مقوله هایی است که به عقیده غالب صاحب نظران در تغییر و تحوّلِ مسایل مختلف انسانی نقشی عمده دارد بنابراین بایستی آن را نیز در ترازوی اندیشه دینی قرار داد و با معیارها و میزا ن های دینی به توزین نقاط قوت و ضعف آن و داده ها و گرفته هایش از انسان پرداخت.
    کشاورز: من پیشنهاد استراتژی سازی در چگونه همزیستی ایران با فناوری را در افق 1404 پیشنهاد می کنم. این راهبرد باید پویا، از پایین به بالا یعنی از سوی مردم تدوین و اجرا شود و با شکل دادن تطابقی شهروندان با فناوری انجام شود.
    میربهرسی: نظر بسیار خوبی است. اما بستر این فناوری حاکمیتی است. علمای ما، مدیران ما شناخت مناسبی از فرصت های این ابزار ندارند و دیگران هم یکسویه تهدیدات را به نظرشان رسانیده اند. بنظر من ابتدا باید ذهن علما و مدیران را روشن کرد. زیرا باز هم تکرار می کنم که بستر حاکمیتی است.
    کشاورز: شک نکنید نظام ارزشی و زنجیره فکری جامعه با این فرایند بطور بنیادین درآینده تغییر خواهد کرد.
    افراسیابی: بنابراین می توان بحث را اینگونه جمع بندی کرد که اگر ما برای حوزه فرهنگ و فناوری برنامه ریزی نداشته باشیم، این طور نیست که فناوری متوقف شود و یا مردم در استفاده از فناوری توقف کنند. این ما هستیم که از مردم عقب می مانیم و زمانی به خود می آییم که مردم فرهنگ فناوری را هم مانند خود فناوری از غرب گرفته اند و همین باعث مشکلات فرهنگی و تعارض هایی می شود که شاهد آن هستیم. در این مسیر ایجاد محدودیت کارآمد نیست و باعث از بین رفتن اعتبار نهادهای حاکمیتی می شود. تنها راه کارآمد برنامه ریزی و سیاست گذاری معقول و منطقی است. البته همان طور که دکتر کشاورز استدلال کردند ، بدون شک برنامه ریزی مربوط به نحوه فرهنگ سازی استفاده از فناوری های جدید، خود در روند رشد و توسعه فناوری، نیازمند تغییر است و باید پویا و از پایین به بالا یعنی با تکیه بر نظرات و دیدگاه های مردم باشد.


    نظر شما



    نمایش غیر عمومی
    تصویر امنیتی :