آخرین اخبار
facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی
کد خبر : 239067
تاریخ انتشار : 29 اردیبهشت 1397 13:58
تعداد بازدید : 361

روزگار تکانی

یک بلاگر- باید یک روز بلند شویم و خودمان را، روزگارمان را بتکانیم. خودمان را بتکانیم از دلخوری های با دلیل و بی دلیل مان، از دلمشغولی های ریز و درشت، از نگرانی هایمان. پرونده های نیمه بازمان را ببندیم. گره هایمان را بریزیم. اندوه را دور بزنیم. روزگارمان را بتکانیم از شلوغی کارهای روزانه، از حساب و کتاب، از بایدها و نبایدها، از حسرت و توقع. بعد یک نفس عمیق بکشیم. یک روز وقت بگذاریم برای خودمان و نگاهی بیندازیم به دور و برمان، به همه آنچه تکانده ایم و می بینیم. گره هایمان را بگذاریم روی میز، دلخوری هایمان را بگذاریم کنارش، نگرانی ها و دغدغه هایمان، مشغله های روزمره را، توقعات مان، پرونده های نیمه باز، بایدها و نبایدها. همه چیز را بچینیم کنار هم و یک قلم و کاغذ برداریم و شروع کنیم به نوشتن حکم هر کدام شان.


دلخوری ها را تمام کنیم. دل صاف کنیم و ببخشیم و بگذریم. عذرخواهی کنیم و دلجویی کنیم. دلمشغولی های مان را غربال کنیم و ریزهایش را کنار بگذاریم. از درشت هایش نترسیم و بگذاریم جلوی چشم مان تا راه حلشان را پیدا کنیم. پرونده های نیمه بازمان را مرور کنیم. آنچه در گذشته اتفاق افتاده و زمان از رویش گذشته را بگذاریم بماند در گذشته. حساب و کتاب هایمان را سر و سامان بدهیم. توقعات مان را حرص کنیم. بایدها و نبایدهایمان را دوباره مرور کنیم. 
وقتی بعد از این تکاندن ها دوباره شروع کنیم به زندگی، می بینیم هم چیز بهتر پیش خواهد رفت. 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :