fanavaran
آخرین اخبار
   
    کد خبر : 192849
    تاریخ انتشار : 17 مهر 1395 12:58
    تعداد بازدید : 953

    محق و مستحق

    وحید حجه فروش- قهرمانان ورزشی را همه مردم با عشق و ارادتی خالصانه دوست دارند. هنرمندان، برندگان جوایز معتبر علمی و افتخارآفرینان ملی هم از موهبت محبوبیت برخوردارند. جامعه به باور رسیده که این جایگاه حق دارنده آن است و شخص موقعیت خود را در اثر تلاش، تمرکز و مداومت در طی سال ها فعالیت مستمر به دست آورده است.

    دسته دیگری از افتخارآفرینان از چنین اقبال بلندی برخوردار نیستند. اینان نه تنها تشویق نمی شوند؛ بلکه با انواع تهمت ها و درشت گویی ها مواجه اند. هرچند به نظر نمی رسد این موضوع چندان مایه رنجش قهرمانان اقتصادی باشد؛ چرا که آنان با رسیدن به اهداف خود، جایزه شان را دریافت کرده اند و اگر بنا داشتند بر مبنای گفته و میل دیگران زندگی کنند، هرگز قدم در این راه نمی نهادند. آنچه این تفاوت در نگرش را رقم می زند، ذهنیت استحقاقی رو به رشد انسان هاست. ذهنیتی که منحصر به کشوری خاص نیست و تمام جهان را به بیماری استحقاق مالی مبتلا کرده است. از جمهوری خلق چین تا ایالات متحده آمریکا مردم از دولت های خود انتظار امنیت و آسایش مالی دارند که خود را مستحق آن می دانند. طرح های رنگارنگ بیمه و پس انداز و یارانه های مختلف به تدریج جای سرمایه گذاری در زیرساخت های آموزشی، تولیدی و توسعه ای را گرفته اند. مسیری که گویی تمام طرف های ذی نفع از حرکت در آن خرسندند! دولتمردان که از این طریق کسب شهرت و آرای انتخاباتی می کنند و دیگر نیازی نیست با سرمایه گذاری های پردردسری که اغلب هم چیزی از آن ها و مدیریت شان نمی دانند، دست به گریبان شوند و مردم هم که در شیرینی رویای شغل و بیمه بی کاری و خیال امنیت مالی واهی روزگار می گذرانند. کسی از این مردم ندا در نمی دهد که به جای استحقاق چند قطعه ماهی حق دانستن و توانستن ماهی گیری دارد؛ حقی که بی رحمانه، عالمانه و عامدانه، از ما به یغما رفته است. این سودای بی سود زاییده بی سوادی ماست. نادانی مطلق نسبت به سازوکار پول، روش های خلق و قوام و زوال ثروت. ما آزادی را به امنیت فروخته ایم و چشم به حاتم بخشی از کیسه ثروت های رو به افول ملی دوخته ایم. جهان در آستانه ورشکستگی ا ست، بازی رکود و تورم و بدهی دولت ها گلوله برفی ا ست که هر نسل در برف بی سوادی مالی ملت و دولت را به سمت نسل بعدی می غلتاند و دور نیست روزی که خبر ریزش این بهمن عظیم خواب از چشمان همه برباید. فاجعه ای که سال هاست با غفلت از بزرگ ترین توانایی بشر، آفریدن، به آن دامن زده ایم و جمعیت یک درصدی آفریننده را هم نسل به نسل در اثر آموزش های مخرب تحلیل برده ایم.


    نظر شما



    نمایش غیر عمومی
    تصویر امنیتی :