fanavaran
آخرین اخبار
کد خبر : 224529
تاریخ انتشار : 17 آبان 1396 9:19

سیطره اینترنت چیزها از کشاورزی تا اقیانوس ها

اینترنت چیزها، فقط مربوط به وسایلی نیست که به شبکه اینترنت متصل هستند. فناوری های مربوط به اینترنت چیزها امکان جمع آوری و هماهنگ کردن داده ها را فراهم می کند و برای مثال به کشاورز و تعاونی های کشاورزی، امکان می دهد از مزایای اقتصاد در مقیاس بزرگ بهره ببرند بی آنکه مجبور شوند شرکت های بزرگ تاسیس کنند. در همین راستا یک پروژه اروپایی نیز با نام «اینترنت محصولات کشاورزی و مزارع» با همین هدف کلید زده شده است.

فناوران - اتصال به اینترنت بسیار مهم است. جمعیت دنیا رو به افزایش است و کشاورزان برای تامین غذای دنیا نیاز دارند بازدهی کارشان را بیشتر کنند. اتصال به اینترنت می تواند آینده دامپروری را متحول کند و با کمک این قلاده های مجهز به حسگر که به گردن گاوها وصل می شود، می توان بیماری های آنها را خیلی زودتر از قبل تشخیص داد. این حسگرها بخشی از طرح اروپایی موسوم به «اینترت محصولات کشاورزی و مزارع سال ۲۰۲۰» است.

 قلاده هایی برای کنترل وضعیت سلامت گاوها
در دامپروری قلاده هایی وجود دارند که مجهز به ابزارهای الکترونیک از جمله شتاب سنج هستند. حسگرهای موجود در این قلاده، حرکات عضلات گردن گاو موقع خوردن را ثبت می کند. 
این قلاده ها داده ها را به شبکه وای فای محلی می فرستد. عمر باتری این قلاده ها به هفت سال هم می رسد و در این مدت نیازی به تعویض یا شارژ ندارند. این حسگرها میزان خوراک و نشخوار گاو را اندازه گیری می کند. 
قلاده نشان می دهد که میانگین زمان غذا خوردن گاو یا زمان نشخوار گاو و یا فعالیت متوسط گاو کمتر شده است. هر کدام از اینها می تواند نشانه این باشد که گاو مریض است یا در مرحله آغاز بیماری است و مزیت اصلی این قلاده ها همین است که می توانند مشکل را پیش از آنکه جدی شود دریابند. ایده دیگر این فناوری ردگیری محل گاوها هنگام چرای آزادنه است. این روش چرا در صنعت دامپروری مرسوم است ردگیری محل گاوها می تواند بازدهی تلقیح مصنوعی را بهتر کند. 
ایوان آندونویک، محقق سیستم های ارتباطی از استرثکلاید در شهر گلاسکو، می گوید: تحولی که طی ده سال گذشته رخ داده این است که توان پردازش ارزانتر شده، انرژی که صرف پردازش داده ها می شود کمتر شده و عملکرد و شکل و اندازه ابزارها به صورتی در آمده است که می توان با آنها کار کرد. 
روبات های شیردوش، گاوها را هنگامی که گاو می خواهد می دوشند. روبات گاو را با ابزارهای الکترونیک که روی بدن گاو قرار می گیرد، می شناسد. کشاورز بر اساس مقدار علوفه ای که گاو خورده است می داند که گاو چقدر شیر تولید کرده است. با کمک این قلاده ها می توان بیماری های گاو را خیلی زودتر از قبل تشخیص داد. در بریتانیا ۲۴ مزرعه تبدیل به شبکه واحدی شده اند که در آن نوآوری های مختلف این طرح اروپایی به آزمایش گذاشته می شود. 

 استفاده از فناوری حسگرها برای مدیریت کاشت 
محققان این طرح اروپایی برای کشاورزی هوشمند تازه ترین فناوری ها را گلخانه های واقع در آلمریا در اسپانیا هم آزمایش می کنند. این گلخانه ها مزارع خانوادگی تقریباً ۱۵۰۰۰ خانواده و ۹۹ درصد آنها مجهز به فناوری های اتوماسیون مثل آبیاری قطره ای است. آزمایشگاه به دنبال یافتن راه هایی است تا مصرف آب و کود و مدیریت یکپارچه آفت زدایی و طراحی گلخانه بهتر شود.
دانش جدید به سرعت بین کشاورزان منتشر می شود و کشاورزان به سرعت نوآوری هایی را که به نظر مفید می رسد به اجرا در می آورند. با استفاده از حسگرها و اتوماسیون بازدهی تولید بین ۱۰ تا ۳۰ درصد افزایش یافته است.
حسگرها رطوبت و رسانایی الکتریکی خاک، وزن گیاه و بستر خاک، پارامترهای اقلیمی، ترکیب هوا و پارامترهای دیگر را اندازه می گیرند. این داده ها از راه وای فای یا شبکه نسل سوم  به ابر محاسباتی فرستاده می شود و کاربر می تواند از طریق شبکه اینترنت به آنها دسترسی پیدا کند.
مانوئل برنگوئل، استاد رشته مهندسی سیستم از دانشگاه آلمریا می گوید: تلاش ما این است که دسترسی به داده هایی را که منشا آنها متفاوت است و با پروتکل های مختلف ثبت می شود، آسان کنیم و پایگاهی برای این داده ها در ابر محاسباتی به وجود بیاوریم تا بتوان بعدا با استفاده از هوش مصنوعی و فناوری های داده پردازی در مقیاس بزرگ، از این داده ها نتایج مشخصی بیرون کشید که برای تمام این ناحیه مفید باشد و کشاورزان بتوانند کیفیت عملکردشان را بهتر کنند.
به گفته وی، می توان اطلاعاتی را که از اینترنت چیزها و همه این حسگرها به دست می آید، در سطوح مختلف متمرکز کرد و به تعاونی های کشاورزی فرستاد. این تعاونی ها بر اساس این داده ها خیلی بهتر می فهمند که فرایند های تولیدشان چقدر مؤثر است، بازدهی تولید و مصرف آب و ساعت کار که صرف تولید می شود در چه حد است. با استفاده از اطلاعات، بازار تعاونی ها می توانند دریابند که نوع محصولی که تولید می کنند چقدر خواستار دارد و خیلی چیزهای دیگر.
مرکزی که گوجه فرنگی ها را جدا و طبقه بندی می کند به صورت خطی کار می کند و تا زمانی که کار با یک محموله تمام نشده است کار با محموله بعدی را آغاز نمی کند. به این ترتیب معلوم است که هر جعبه گوجه فرنگی از کدام مزرعه آمده است و تحت چه شرایطی تولید شده است.

 حسگرهای تجزیه و تحلیل آلاینده های آب
حسگرها کاربردهای دیگری مهم دارد. مثلا می توان آنها در بستر اقیانوس ها و زیر آب به کار برد. محققان اروپایی طرحی موسوم به «حسگرهایی برای اقیانوس ها» در جنوب انگلستان فناوری حسگرها برای تجزیه و تحلیل شیمیایی آب را امتحان می کنند. زباله های مناطق شهری و مناطق روستایی اغلب وارد آب می شود. این زباله ها به اکوسیستم زیر آب آسیب می رساند. اما غلظت این مواد در آب در طول روز تغییر می کند. تغییرات را در زمان واقعی نمی توان در آزمایشگاههای ساحلی اندازه گیری کرد، راه حل این است که آزمایشگاه به زیر آب برود. در اینجا هم دانشمندان اروپایی از فناوری حسگرها استفاده می کنند
الکس بیتون، محقق از مرکز ملی اقیانوس شناسی دانشگاه ساوت همپتون در انگلستان می گوید: با حسگر می توان اطلاعات بیشتری ثبت کرد چون نیاز به نمونه برداری نیست و نمونه را برای آنالیز به آزمایشگاه آورد؛ حسگر مدت طولانی در محل اندازه گیری می ماند و می تواند هر ۱۵ دقیقه اندازه گیریش را انجام دهد. به این ترتیب مجموعه های بزرگ داده در فواصل زمانی کوتاه به دست می آید که به ما امکان می دهد از تغییراتی آگاه شویم که با نمونه برداری دوره ای دیده نمی شود. 
اساس این «آزمایشگاه روی تراشه» صفحه پلاستیکی است که در آن مسیرهایی برای عبور آب و بررسی واکنش مایع ثبت شده است. حسگرهای اپتیکی تغییر رنگ آب را که در اثر حضور برخی از مواد ایجاد می شود، نشان می دهد.
شرکت «یونی سنس» وابسته به دانشگاه اورهوس در دانمارک برای کاربردهای مختلف پژوهشی در سرتاسر جهان حسگر می سازد. حسگرها در این شرکت با دست ساخته شود. نیاز به دقت زیادی هست. فرایند ساخت با این لوله شیشه ای ساده آغاز می شود که به دقت تغییر شکل داده می شود تا قطر آن بسیار کوچک شود، به ضخامت چند میکرون یعنی ده برابر نازکتر از ضخامت موی انسان.
راسموس الیزن، تکنیسین این شرکت می گوید: هر هفته شاید بتوانیم بیست حسگر استاندارد درست کنم که درست هم کار کند. حسگر اکسیژن استاندارد است و ساختش آسانتر است.
درون این محفظه شیشه ای مهندس ها نخ نازکی از جنس پلاتین کار می گذارند. مولکول های اکسیژن از ورودی بسیار کوچک و غشای ویژه ای می گذرند و در واکنش با مفتولی از جنس پلاتین جریان خیلی ضعیفی تولید می کنند که حسگر می تواند آن را اندازه گیری کند. میکروحسگرها کاربردهای زیادی دارند از آنالیز خون گرفته تا اندازه گیری میزان آلاینده ها و گسیل گازهای گلخانه ای.

 حسگرها مقاومتر برای استفاده در تأسیسات تصفیه فاضلاب
برای گسترش کاربردهای این حسگرها باید دوام آنها را بیشتر کرد. طراحی روش های تولید انبوه هم در جریان است که به جای شیشه از پلاستیک استفاده شود تا مقاومت بیشتر و قیمت آنها از حسگرهای شیشه ای دست ساز کمتر شود. حسگرها ی شیشه ای دست با قیمت تلفن های هوشمند پیشرفته قابل مقایسه است.
سورن پورسگارد از شرکت «یونی سنس» می گوید: ابعاد درونی دو حسگر یکی است و غشای آنها هم یک اندازه دارد و تعداد مولکول هایی که از غشا می گذرد در یک حد و اندازه است اما بیرون آنها به دو شکل بسیار متفاوت ساخته شده است. این تفاوت عمدتاً برای این است که حسگر محکم و مقاوم و با دوام باشد. البته این حسگر را می توان با هزینه کمتر از این حسگر شیشه ای تولید کرد چون این یکی دست ساز است. 
فناوری حسگرها تحولات زیادی را پشت سر گذاشته است. امروزه این فناوری کاربردهای گسترده ای دارد، از دامداری ها و مزارع گرفته تا بستر اقیانوس ها. حسگرها و فناوریهای مرتبط به ما کمک می کند به درک بهتری از پیچدگی های جهان برسیم.


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :