آخرین اخبار
facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی
کد خبر : 74512
تاریخ انتشار : 23 اردیبهشت 1394 11:5
تعداد بازدید : 1059

چرا تفاوتی بین کاربران نسل 2، 3 و 4 اپراتور دوم نیست؟

تحمیل بسته های گران ایرانسل به میلیون ها کاربر

شبکه نسل سوم ایرانسل هم اکنون در ۲۰ درصد شهرهای ایران راه اندازی شده اما پول بسته های اینترنتی آن را همه مشترکان باید بپردازند.

خبرگزاری تسنیم- نسل سوم تلفن همراه بالاخره با گذشت قریب به شش سال از انحصار تک اپراتور این نسل به شکل گسترده و فراگیر در اختیار تمامی اپراتورهای موبایل کشور قرار گرفت تا در ورطه رقابت با شرکت های ارتباطات سیار دنیا از تکنولوژی های بروز استفاده کنند. نیمه های سال گذشته بود که اپراتور اول و دوم ارتباطی علاوه بر مجوز نسل سوم، جواز ورود به نسل های بالاتر ارتباطی را هم دریافت کردند تا حداقل در زمینه استانداردهای دیگر بتوانیم هم پای دنیا پیش رویم.
از همان زمان تبلیغات گسترده و مانور پر رنگ و لعاب بر سر راه اندازی گسترده نسل سوم که نهایتا سرعت 42 مگابیت بر ثانیه را در اختیار مشترکان موبایل قرار می دهد، توسط اپراتورهای بلند قامت ایران شروع شد و با توجه به اینکه ایرانسل پیش از همراه اول توانسته بود مجوز راه اندازی تجاری را دریافت کند، رنگ تبلیغاتش هم به گونه ای دیگر بود.
با این حال اپراتور دوم ارتباطی که پرچم دار ورود به استانداردهای بالاتر ارتباطی بود، روز به روز به توسعه و بروزرسانی شبکه سابق خود پرداخت و براساس آمار اعلام شده توسط ایرانسل، امروز 270 شهر از فناوری 3G و بیش از 60 شهر از تکنولوژی 4G  این اپراتور بهره مند هستند.
نکته قابل تامل اینکه اپراتور دوم ارتباطی به محض کاهش نرخ دیتای آزاد موبایل از سوی کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات، اقدام به گران کردن بسته های افزایشی اینترنت موبایل کرد که این کار دقیقا مصادف با توسعه شبکه 3G آن شد اما اپراتورهای دیگر ترجیح دادند برای رفاه حال مشترکان خود، دست به تعرفه ها نزنند. قیمت برخی بسته های رایج ایرانسل دو برابر و همین عاملی برای شکل گیری موجی از اعتراضات توسط مشترکان این اپراتور شد؛ البته توجیه اپراتور نیز این بود که مشترکان برای کیفیت مطلوب باید پول بپردازند و اگر اپراتورهای دیگر بسته هایشان را گران نکرده اند دلیل بر این نمی شود که بهتر از ایرانسل باشند.
با این حال ممکن است عده ای گمان کنند که استاندارد 3G  با توجه به سرعتی که در اختیار مشترکان قرار می دهد گران تر است و حق این اپراتور بوده که بسته هایش را گران کند، اما اینطور نیست. تجربه اپراتورهای دنیا سود از محل فروش پهنای باند نیست بلکه سرویس محور شده اند و با خدمات ارزش افزوده ای که در اختیار مشترکان قرار می دهند از آنها درآمد کسب می کنند. اما در صورتی که چنین استدلال غیر منطقی را هم منطقی فرض کنیم، بد نیست بدانیم مرکز آمار در سال 1390 تعداد شهرهای ایران را 1331 مورد برشمرد.
این آمار نشان می دهد که شبکه 3G ایرانسل تنها یک پنجم یا 20 درصد شهرهای ایران را شامل می شود زیرا به گفته خود این اپراتور تجهیزات 3G آن تنها در 270 شهر راه اندازی شده است؛ البته سوای اینکه در برخی شهرها تنها نسل سوم راه اندازی شده و پوشش آن گسترده نیست یا به عبارتی تنها یک یا دو سایت راه افتاده که قادر به خدمات دهی به تمام مردم شهر نیست.
بنابراین در حالت خوشبینانه 80 درصد این آب و خاک که 3G ندارند باید برای خرید بسته های اینترنت همراه اپراتور دوم، همان اندازه ای پول بپردازند که دیگر نقاط 3G نشین می پردازند.
ایرانسل در بخش بسته های اینترنت همراه به صراحت اعلام کرده که تمامی بسته هایش را برای فناوری 2G،3G  و 4G  به فروش می رساند در حالیکه تکنولوژی 2G  با 3G قابل قیاس نیست. البته این را هم باید گفت که اپراتورها تنها در فروش دیتای آزاد مکلف به رعایت قانون هستند اما فروش بسته های اینترنتی با توجه به اینکه پیشنهاد آنها به مشترکان برای کاهش هزینه ها به شمار می رود هیچ دستورالعمل نظارتی روی آن نیست.
دریافت هزینه یکسان از تمامی مشترکان موبایل اعم از کم سرعت و پرسرعت زمانی بیشتر به چشم می آید که دیگر اپراتورها همچین رویه ای ندارند؛ به عنوان مثال اپراتور اول ارتباطی در قالب نوترینو، بسته هایی را عرضه کرده که اختیار عمل به مشترکان می دهد تا اگر در منطقه ای هستند که 3G پوشش ندارد مجبور به پرداخت هزینه بیشتر نباشند.


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :