آخرین اخبار
facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی
کد خبر : 74380
تاریخ انتشار : 21 اردیبهشت 1394 0:30
تعداد بازدید : 1294

ماجرای برکناری مدیرعامل مخابرات ایران چه بود؟

دولت به دنبال سهم مدیریتی« اخابر»

دو روز پیش و تنها ۵ روز مانده به برگزاری مجمع سالانه، رییس هیات مدیره شرکت مخابرات نامه انفصال مدیرعامل مخابرات چهارمین شرکت بزرگ بورسی را امضا کرد. پشت این تصمیم که بدون موافقت ۲ عضو دولتی هیات مدیره گرفته شده، حرف های زیادی است.

خبرگزاری فارس- این بار عمر دوره مدیرعاملی شرکت مخابرات ایران به یک سال نیز نکشید. از روزی که صابر فیضی مخابرات را ترک کرد، صندلی مدیرعاملی زیاد به مدیران جدید وفا نکرده است.
مظفر پوررنجبر اردیبشهت 91 مسند مدیرعاملی را تحویل گرفت و مردادماه 93 به ابراهیمی تحویل داد. در مجموع پوررنجبر اولین مدیرعامل و ابراهیمی صدرآبادی دومین مدیرعامل این شرکت پس از فیضی، برای 3 سال مسند مدیریت را برعهده داشتند.
شنبه و 5 روز مانده به برگزاری جلسه مجمع سالانه، رییس هیات مدیره شرکت مخابرات نامه انفصال ابراهیمی از مدیرعاملی مخابرات و سرپرستی اسدالله دهناد (مدیرعامل مخابرات قم) بر چهارمین شرکت بزرگ بورسی را امضا کرد تا اخابر با سرپرست به مجمع عمومی سالانه امسال برود.
این اقدام در بین شرکت های بزرگ کم سابقه است؛ مدیرعاملی که قرار است در مجمع سهامداران از عملکرد خود در شرکتی با ارزش روز بازار سهام 11.5 هزار میلیارد تومانی دفاع کند، اکنون جای خود را به سرپرستی داده که در استان مستقر است.
کمتر از یک سال پیش در مرداد ماه 93 که سید مصطفی سیدهاشمی رییس هیات مدیره مخابرات حکم انتصاب ابراهیمی را امضا می کرد، خیلی ها در خوشبینانه ترین حالت عمر این انتصاب را حداکثر یک سال پیش بینی می کردند. ابراهیمی 7 سال معاون صابر فیضی و چهره ای شناخته شده در مخابرات است. برخی معتقدند ابراهیمی از جنس مخابرات است. اکنون این پیش بینی محقق شده است.
ابراهیمی که در هیاهوی جنجال بین پوررنجبر و وزارت ارتباطات منصوب شده بود و رای حداکثری هیات مدیره را نداشت موقع برکناری نیز رای حداکثری را نگرفت. دو عضو دولتی هیات مدیره شرکت مخابرات ایران نماینده سهام عدالت و نماینده وزارت ارتباطات در جلسه برکناری ابراهیمی نبوده اند.
 مدیرعامل دولتی
ظاهرا ابراهیمی با شروط و طبق نظر وزیر ارتباطات آمده بود؛ او قرار بود نسخه ای برای پایان اختلاف های این دو باشد. در زمان پوررنجبر اختلاف مخابرات و وزارت ارتباطات در مسائل گوناگون به حداکثر رسیده بود؛ روحیه پوررنجبر و عزم وزیر ارتباطات برای مقابله، این اختلاف را به حداکثر رسانده بود. مخابراتی ها با تفویض اختیار کامل به ابراهیمی از او توقع داشتند در مقابل در وهله نخست مشکلات را با وزارت ارتباطات حل کند و سپس شاید اوضاع مخابرات را بهبود ببخشد. حل موضوع ارتقا پروانه همراه اول و موضوع تعرفه به ویژه تعرفه همکدی از اولویت های انتظار مخابراتی ها بود.
درباره عملکرد ابراهیمی برخی معتقدند: او علیرغم تلاش هایش نتوانسته گره مشکلات را حل کند؛ نظر دیگری نیز وجود دارد که می گوید: در نتیجه بهبود روابط در دوره ابراهیمی بسیاری از مشکلات بین مخابرات ایران و وزارت ارتباطات مانند موضوع ترخیص تجهیزات مخابراتی از گمرک یا بدهی های مخابرات به دولت، با مراجعات ابراهیمی حل می شد.
 مدیرعامل محافظه کار
برخی معتقدند او از ابتدا نفرات خوبی دور خود جمع نکرده بود و معاونان اش از دیگران حرف شنوی داشتند. برخی نیز نظر عکس دارند، آنها می گویند ابراهیمی در آغاز کار با انتصاب های متعدد، مدیران بخش خصوصی را کنار گذاشته و مدیران جدیدی که روحیه نزدیک تری با مدیریت حرف شنوی دولتی داشته اند را فراخوانده است.
اظهارنظرهایی وجود دارد که مخابراتی ها اعلام می کنند ابراهیمی زیاد دست به عصا حرکت می کرد و بیش از حد محتاط بود؛ این اواخر امضاهایی که به مدیرعامل ختم می شد تقریبا به بن بست رسیده بود.
همچنین این اواخر ابراهیمی رفت و آمد زیادی به مجلس داشت؛ در عرصه مدیریت این نکته که مدیر نباید زیاد به حاشیه کشیده شود، رایج است.
شنیده شده تاکید وزیر بر تقسیم سود کمتر بین سهامداران و اختصاص سود مخابرات به توسعه زیرساختی، از دیگر موارد اختلافی بوده است؛ صدای انتقاد به نحوه مدیریت خصوصی در مخابرات مدتی است بلند شده است؛ منتقدان معتقدند صاحبان مخابرات خصوصی درآمدهای مخابرات را تقسیم می کنند و هزینه ای صرف توسعه شبکه نکرده اند.
اما در نهایت به نظر می رسد تغییر یکباره مدیرعامل 5 روز مانده به برگزاری مجمع سالانه که قطعا تاثیر خوبی روی مجمع نخواهد داشت؛ باید دلیل جدی تری داشته باشد که گویا طاقت هیات مدیره را طاق کرده است. جنجال اخیر انفصال دانشکده مخابرات از شرکت مخابرات و بازگشت به وزارت ارتباطات به این برکناری بی ارتباط نبوده است؛ در این ماجرا صحبت از چند ده هکتار اموال و زمین ها مخابرات در اصفهان و تهران بوده است که از این رو انتظار می رفته مدیرعامل مخابرات اعتراضی نسبت به این اقدام وزارت ارتباطات نشان دهد که این طور نشده است.
به نظر می رسد در این ماجرا مالکان مخابرات با انتصاب ابراهیمی و دادن اختیار کامل به او می توانند اعلام کنند که فرصت همکاری با وزارت ارتباطات را مغتنم شمرده اند، اما عملکرد نامطلوب ابراهیمی و عدم تغییر در شرایط مخابرات چاره ای برای آنها باقی نگذاشته است. در نهایت تغییر مدیریت شرکت مخابرات ایران بدون جلب نظر دو عضو دولتی هیات مدیره، بار دیگر رابطه وزارت ارتباطات و شرکت مخابرات را تیره خواهد کرد.
اگرچه روابط نزدیک مخابرات و وزارت ارتباطات که منجر به تسهیل تصمیم گیری ها خواهد شد، در برخی موارد مانند ارتقا پروانه همراه اول برای مشترکان خوشایند و در برخی موارد مانند صدور مجوز افزایش تعرفه ناخوشایند است، اما در مجموع بهبود روابط به نفع مشترکان خواهد بود.
اکنون مسوولیت سنگین مدیریت شرکت مخابرات ایران به مدیرعامل کوچکترین استان کشور سپرده شده که به اندازه یکی از مناطق مخابراتی تهران است، کسی که برای حتی مخابراتی ها کمتر شناخته شده است و شاید احتمالا چند وقتی امانت این سمت را تا رسیدن دوست عهده دار باشد. اگر هم قدرت وزارت ارتباطات غلبه کند انتصاب جدید با جلب نظر وزارت بعید نخواهد بود.


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :