fanavaran
آخرین اخبار
   
    کد خبر : 61579
    تاریخ انتشار : 3 آبان 1393 10:49
    تعداد بازدید : 1467

    دستفروش‌ها، برای جلب رضایت مشتری گوشی‌های مسروقه را ارزان می‌فروشند!

    رابین هود های خیابان حافظ

    اگر در سال های گذشته به بازار موبایل علا ءالدین مراجعه کرده باشید، حتما با صحنه زشتی از وجود دستفروشان جلوی در اصلی پاساژ مواجه شده اید. این صحنه، نه تنها چهره بزرگ ترین مرکز خرید و فروش گوشی در ایران را زشت کرده بود، بلکه رفت و آمد به داخل پاساژ را برای مردم دشوار می کرد.


    ساحره چمنی
    چند سالی است که شغل کاذبی به نام دستفروشی موبایل جلوی پاساژ علاءالدین ایجاد شده که با اعتراض بسیاری از فروشندگان داخل پاساژ روبه رو شد. البته شنیده ها حاکی از آن است که بسیاری از این افراد با فروشگاه های داخل پاساژ مرتبط ند. با این حال تعدادی هم به شکل خودسر به این کار می پرداختند. با این اوصاف بالاخره نیروی انتظامی وارد عمل شد و دخالت کرد تا امروز صحنه دیگری از پاساژ را ببینیم؛ دستفروشان از جلوی در اصلی پاساژ به سمت خیابان حافظ کوچ کرده اند و هم اکنون رفت و آمد به سمت بازار موبایل را با مشکل مواجه کرده اند.
    با این حرکت هم اکنون خیابان حافظ مملو از کاسبانی است که بخشی از پیاده رو را به خود اختصاص داده اند و ظاهرا توسط فرد یا افرادی ساماندهی می شوند.
    به دستفروشان خیابان حافظ سری زدم و با تعدادی از آنها گفت وگو کردم.
    جلوی در اصلی پاساژ علا ءالدین از تاکسی پیاده می شوم و برخلاف همیشه که مستقیم وارد پاساژ می شوم به سمت خیابان حافظ پیاده به راه می افتم.
    دقیقا از جلوی در ورودی علاءالدین داخل خیابان حافظ، بساط موبایل فروش ها، شارژر فروش ها، گوشی های دست دوم و یکی در میان بساط سمبوسه و بامیه و ساندویچ های آماده برپاست و چهره خاصی به این خیایان بخشیده است.
    از اولین فروشنده سوال می کنم «همیشه اینجا بساط می کنید؟» می گوید: جایم اینجاست، اگر خریدار هستی، اگر گوشی فروخته شده مشکلی داشته باشد، اینجا هستم و تعویض می کنم.
    دوباره می پرسم که «گوشی های تان را از کجا می خرید؟» با لحنی تند پاسخ می دهد: اصل است، با گارانتی و بدون گارانتی هم داریم. به کارت ها نگاهی می اندازم. درست است؛ کارت گارانتی دارند. حتی روی بسیاری هم برچسب شبنم نصب شده، اما نمی گذارد کارت های گارانتی را بررسی کنم.
    سراغ فروشنده بعدی می روم و با گوشی هایی از نام های ناشناس روبه رو می شوم که خود فروشنده هم درست نمی تواند اسم شان را تلفظ کند. می پرسم «گوشی چینی است؟» می گوید: تایوانی یا کره ای است. ما گوشی چینی نداریم!
    جالب است، همه گوشی ها داخل جعبه های نو و شکیل بسته بندی شده اند. می خواهم که بسته را باز کند. می گوید: اگر خریداری باز و تست کنم.
    دوباره به راهم ادامه می دهم تا ببینم فروشندگان دیگر در بساط شان چه دارند.
    یکی از منظره هایی که سخت متعجبم می کند، بساطی از گوشی های شکسته و خراب و شارژرهایی با سیم پاره است. این طرف بازار از همه جا شلوغ تر است. وقتی جلوتر می روم، می بینم که مردم به دنبال پیدا کردن قطعاتی از گوشی های قدیمی شان هستند.
    از فروشنده سوال می کنم «فروش هم دارید؟» پاسخ می دهد: بله حتی گوشی نو هم داریم، هر مدل گوشی بخواهید، سفارش بدهید بلافاصله برای تان تهیه می کنیم.
    مثل بقیه کنار بساط گوشی های شکسته می نشینم تا بیشتر دستگیرم شود.
    گوشی های قدیمی نوکیا که دیگر تولید نمی شود، گوشی های کشویی سونی اریکسون، مدل های تاشو سامسونگ. اما همه بدنه ای کثیف و در هم شکسته دارند.
    به سمت دیگری می روم؛ بساط هایی که گوشی دست دوم در حد نو دارند و اگر خوش شانس باشید، می توانید یک گوشی اصل با قیمتی اندک تهیه کنید.
    زیاد شنیده بودم که بعضی از دستفروش ها گوشی های دست دوم دزدی می فروشند؛ آن هم به بهایی کم. اما خودم ندیده بودم.اما این بار خوش شانس بودم و فرصت دیدن چنین گوشی هایی نصیبم شد.
    از فروشنده یک دستگاه گوشی گلکسی S4 می گیرم و بررسی می کنم، باتری و قاب، صفحه نمایش، همه چیز اصل است و نمی توان برچسب چینی بودن به آن زد.
    قیمت 350 هزار تومان.
    از فروشنده می پرسم «گوشی که اصل است، سالم هم که هست، قیمت نو آن حدود یک میلیون و 300 هزار تومان است. چرا این قدر ارزان؟» می گوید: ارزان می فروشیم که مشتری جذب کنیم!
    در میان گوشی هایش می توان مدل های دیگری از سامسونگ، هوواوی، اچ تی سی و سایر برندها را یافت.
    این وضعیت فروش گوشی های دزدی است. از یک سو افرادی این گوشی ها را می خرند و خوشحالند که گوشی نو با قیمتی بسیار کم خریده اند، اما از سوی دیگر نباید به این نکته بی توجه بود که این گوشی ها از کجا آمده است.


    نظر شما



    نمایش غیر عمومی
    تصویر امنیتی :