fanavaran
آخرین اخبار
   
    کد خبر : 52896
    تاریخ انتشار : 17 خرداد 1393 12:20
    تعداد بازدید : 740

    یک زنگ خطر ساده

    توفان هفته گذشته یک زنگ خطر برای شهری بود که سال هاست در انتظار یک زلزله شدید نشسته. شهری که هر از گاهی، مسوول یا کارشناسی هشدار می دهد تهران حتما می لرزد. اما هیچ پیش بینی برای زمان وقوع زلزله نشده. حدود ده روز قبل از توفان سرخ و سیاهی که طی چند دقیقه شهر تهران را طی کرد و به سمت فیروزکوه رفت و چند کشته و درخت افتاده و شیشه شکسته و مجروح به جای گذاشت، هواشناسی هشدار سیل داده بود. ما در پایتخت منتظر باران های سیل آسا بودیم. چند روزی ابر می آمد و رگباری می زد و با سر و صدای رعد و برق می رفت. همه ناامید شدند و هشدار از خاطر همه رفت. تا اینکه طی چند دقیقه روز شب شد و توفان شروع شد.

    شبنم کهن چی
    انتظار داشتیم هواشناسی توفان را پیش بینی می کرد. اگر توفانی با سرعت 130 کیلومتر در ساعت را هم پیش بینی نمی کرد، حداقل وزش باد شدید را پیش بینی می کرد و مسوولان به مردم و مهندسانی که در حال ساخت ساختمان های نیمه کاره بودند، هشدار می داد. اما این اتفاق نیفتاد و بعد از این توفان که چندین خانواده را نیز عزادار کرد، مسوولان هر کدام دیگری را مسوول این فاجعه دانستند. یکی ستاد بحران را مسوول دانست، دیگری سازمان هواشناسی کشور را. اما در نهایت هیچ کس مسوولیت این کوتاهی را نپذیرفت. هواشناسی گفت طبیعت غیر قابل پیش بینی است و فناوری ما برای پیش بینی چنین حوادثی به روز نیست. ستاد بحران هم هواشناسی را مقصر دانست. شکی نیست که بخش سنگینی از بار این مسوولیت بر دوش سازمان هواشناسی است. در این میان درخت‎ هایی که صحیح حرص نشده بودند، ناظران ساختمانی که نظارت صحیحی بر مسایل امنیتی ساختمان های نیمه کاره نداشتند، رسانه های تاثیرگذار و ملی که هیچ وقت در باب توجه به نکاتی که برای در امان ماندن شهروندان در چنین مواقعی ضروری است اطلاع رسانی نکردند، افرادی که قانون راهنمایی رانندگی را نادیده می گیرند و بدون کلاه ایمنی سوار بر موتور سیکلت می شوند، شهروندانی که از حفاظ های غیر استاندارد در بالکن هایشان استفاده می کنند و غیره مقصر هستند.
    این یک زنگ خطر بود. زنگ خطری که یک توفان ساده بود.


    نظر شما



    نمایش غیر عمومی
    تصویر امنیتی :