آخرین اخبار
facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی
کد خبر : 30837
تاریخ انتشار : 7 مرداد 1392 14:39
تعداد بازدید : 626

فناوری اطلاعات نوشتن با دست را از یادمان می‌برد

خط  در فراموشخانه برخط

فناوری روزبه روز سرعت ارتباطات ما را افزایش می دهد و آنقدر با ما سازگار شده که حتی قبل از کامل کردن یک کلمه، می تواند آن را پیش بینی کند و قبل از اینکه مغزمان سیگنال های لازم برای نوشتن را به انگشت ها بدهد، آن کلمات را به ما پیشنهاد می کند. از سوی دیگر، کارشناسان معتقدند که دست خط، قربانی راحتی کاری شده که فناوری برای مان به ارمغان آورده است. این روزها کیبورد جای دفتر و کتاب و مداد و خودکار را گرفته است. مطالعات سال 2012 نشان می دهد که 33 درصد از افراد در خواندن دست خط خودشان هم مشکل دارند.

ترجمه: نسترن صائبی
منبع: CNN

نیکولاس کرونکوییست (Nicholas Cronquist)، از آن دست افرادی است که به شدت با درس‌های آموزش خط شکسته در کلاس سوم دبستان مخالف است و می‌گوید: یادم می‌آید که همیشه از نوشتن خط شکسته متنفر بودم و یک روز هم به معلم‌مان گفتم که واقعا کار احمقانه‌ای است. او که هم‌اکنون 26 سال سن دارد، بعد از مدت‌ها تلاش در نهایت توانست با دست چپش کلمات را به صورت شکسته بنویسد. اما زمانی که در دانشگاه ‌داکوتای شمالی درس می‌خواند، شروع به تایپ کردن درس‌ها و مقالاتش کرد و از آن پس دیگر با دستش چیزی ننوشته و به جایی رسیده که دیگر احساس می‌کند نوشتن خط شکسته کاری طاقت‌فرساست. او نوشتن با دست را سال‌هاست که از یاد برده است.
افرادی همچون کرونکوییست امروزه فقط با لپ‌تاپ، تلفن همراه و تبلت با افراد دیگر ارتباط برقرار می‌کنند و شاید به ندرت لازم باشد که چیزی را با دست‌شان بنویسند. این روند نخستین بار توسط شرکت بریتانیایی Docmail مورد بررسی قرار گرفت. این شرکت که در زمینه ایمیل و چاپ کار می‌کند، در سال 2012 مطالعاتی را انجام داد که نشان داد 33 درصد افراد در خواندن دست‌خط خودشان مشکل دارند. براساس این مطالعه، یک نفر از سه نفری که در نظرسنجی شرکت کرده بودند، بیش از شش ماه بود که هیچ نیازی به نوشتن چیزی با دست نداشتند، زیرا کارهای‌شان را از طریق کیبورد و کامپیوتر انجام می‌دادند. این مطالعه همچنین نشان می‌دهد که تمامی ‌این افراد تقویم‌ها، فهرست تلفن‌ها و یادداشت‌های یادآوری‌کننده‌شان را هر روز و بدون استفاده از خودکار به‌روز می‌کنند. در نهایت نیز بیش از نیمی ‌از افراد مورد نظرسنجی اعلام کردند که دیگر دست‌خط‌شان آن طور که باید قابل توجه برای‌شان باشد، نیست.

تاثیرات ننوشتن روی مغز
جالب است بدانید که به گفته ویندی کارلسون، کارشناس خط‌شناسی و سندشناسی، ایالات متحده آمریکا که هر ساله روز ملی دست‌خط را در روز 23 ژانویه (تولد جان هانکوک) جشن می‌گیرد نیز وضعیتی بهتر از این ندارد. وی معتقد است که کمرنگ شدن نوشتن مطلب با دست، تاثیرات منفی در مغز انسان را به همراه خواهد داشت. وی می‌گوید: ارسال پیامک نقش مهمی ‌در زندگی افراد بازی می‌کند، زیر آنها می‌توانند سریع‌تر و با جملات کوتاه‌تر احساسات و نظرات خود را بیان کنند. وی می‌افزاید: آنها برای این کار کمتر از ذهن‌شان استفاده می‌کنند و بیشتر به فناوری‌ها تکیه می‌کنند تا آنها برای‌شان تصمیم بگیرند.
کارلسون معتقد است که شکسته نویسی توسط فرد نه تنها دو بخش ذهنی و فیزیکی او را به صورت هم‌زمان درگیر می‌کند، بلکه دو نیم‌کره مغز را نیز دخیل می‌کند. او می‌گوید: هم‌زمان با رشد فناوری‌ها و مسلط شدن آنها در نحوه ارتباط ما با بقیه افراد، تعداد افرادی که هم‌اکنون می‌توانند به صورت شکسته بنویسند نیز روزبه‌روز کاهش می‌یابند. وی می‌افزاید: زمانی که می‌خواهید پیامکی بفرستید، فقط دارید انگشت‌تان را تکان می‌دهد و دکمه‌های موبایل‌تان را فشار می‌دهید. در واقع، کمتر از مواقع معمولی (نوشتن با دست) از مغزتان استفاده می‌کنید. زیرا اصلا به مغزتان فرصت نمی‌دهید که فرآیند فرستادن سیگنال لازم برای این فرآیند را ارسال کند.
جان اولسن، بنیان‌گذار و رییس Handwriting Without Tears (‌نوشتن بدون دردسر)، شرکتی که راهنما و کتاب کار برنامه آموزشی خط‌ را برای مربیان و دانش‌آموزان پیش‌دبستانی تا کلاس پنجم می‌نویسد، می‌گوید: به نظر می‌رسد که نوشتن خط شکسته دیگر جزو مواردی است که از رده خارج شده است. گفتنی است که یادگیری و آموزش خط شکسته یکی از دروس ضروری مدارس ابتدایی در آمریکاست که این امر به دلیل روی آوردن مسوولان و دانش‌آموزان مدارس به فناوری روزبه‌روز در حال کمرنگ شدن است. البته هنوز در ایالاتی چون آلاباما، کالیفرنیا، جرجیا، آیداهو، ماساچوست و کالیفرنیای شمالی این درس اجباری است، اما در بقیه ایالت‌ها بستگی به شرایط آن مدرسه دارد.
به گزارش واشنگتن‌پست، در آوریل گذشته حدود 45 ایالت با استانداردهای خاص خود را برای آموزش موافقت کرده‌اند. برخی از این استانداردها برای مواردی طراحی شده که دانش‌آموزان برای آمادگی در امتحانات استاندارد شده نیاز دارند که در برخی موارد نیز شامل یادگیری خط شکسته نمی‌شود. یعنی بسیاری از دانش‌آموزان این امتحان را انجام می‌دهند، اما با خط معمولی می‌نویسند، نه خط شکسته.
این به آن معناست که بسیاری از کودکان امروزی در حالی بزرگ می‌شوند که هیچ چیزی درباره نوشتن با دست و خوش‌نویسی که قبلا مورد نیاز پدر و مادرها و مادربزرگ و پدربزرگ‌ها بوده، نخواهند آموخت و به نظر می‌رسد که از همین جا شکاف سنی ایجاد می‌شود و روزبه‌روز نیز توسعه می‌یابد.


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :