fanavaran
آخرین اخبار
   
    کد خبر : 27661
    تاریخ انتشار : 4 خرداد 1392 12:21
    تعداد بازدید : 609

    از مهستان تا بهارستان

    مجلس در ایران پدیده نو ظهوری نیست. تشکیل نخستین مجلس در ایران به حکومت اشکانیان در ایران باز می گردد. بزرگان و اشراف ایرانی در مجلسی با نام مهستان گرد هم می آمدند و درباره موضوعات مختلف بحث و تبادل نظر می کردند. اما تا 12 قرن پس از حمله اعراب به ایران، هیچ مجلسی در کشور تشکیل نشد. آنهایی هم که تشکیل شدند، کارایی شان آنچنان نبود که بتوان از آنها به عنوان مجلس یاد کرد. ناصرالدین شاه قاجار از جمله پادشاهانی بود که اجازه تشکیل چند مجلس از جمله مجلس ۲۵ نفره «مصلحت خانه» که به آن «مجلس مشورت» گفته و مجلس «وکلای تجار» را صادر کرد.

    بهنام صابر نعمتی

    تشکیل مجلسی شبیه پارلمان این روزها باز می‌گردد به انقلاب مشروطه و نخستین مجلس ملی کشور. فرمان تشکیل مجلس ملی در چهاردهمین روز مرداد سال ۱۲۸۵ به امضای مظفرالدین شاه رسید. مجلس شورای ملی از ۱۲۸۵ تا ۱۳۶۸ حدود ۸۳ سال عمر کرد؛ اما پس از انقلاب اسلامی ایران و در جریان بازنگری قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، مجلس شورای ملی به مجلس شورای اسلامی تغییر نام پیدا کرد و تا همین امروز با همین نام از مجلس یاد می‌شود. از پارلمان، همیشه با عنوان خانه ملت یاد می‌شود. ایرانیان هر چهار سال برای انتخاب نماینده خودشان پای صندوق‌های رای می‌آیند و رای می‌دهند. اما به راستی این روزها چه تعداد از نمایندگان مجلس، نمایندگان واقعی مردم هستند؟ آیا نمایندگانی که در خانه چند میلیونی زندگی می‌کنند و با اتومبیل‌های چند میلیونی به حوزه‌های انتخابیه‌شان سر می‌زنند، می‌توانند مشکلات موکلان‌شان را درک کنند؟ نماینده‌ای که در خنکای کولر گازی درباره انتخابات ریاست جمهوری و طیف‌بندی‌های انتخاباتی بحث می‌کند، آیا می‌تواند سختی کشاورزی زیر آفتاب و باران را درک کند و برای بهتر شدن وضعیت موکلانش تلاش کند؟ منظور نگارنده این نیست که همه نمایندگان مجلس نسبت به مشکلات موکلان‌شان بی‌اعتنا هستند، اما چند سالیست دغدغه‌های سیاسی چنان در مجلس پر رنگ شده است که برخی نمایندگان موکلان‌شان را فراموش می‌کنند و برای پیروزی جناح سیاسی‌شان تلاش می‌کنند. باشد روزی که حل مشکلات موکلان، مهم‌تر از کشمکش‌های سیاسی باشد.


    نظر شما



    نمایش غیر عمومی
    تصویر امنیتی :