fanavaran
آخرین اخبار
   
    کد خبر : 24043
    تاریخ انتشار : 19 اسفند 1391 12:32
    تعداد بازدید : 660

    وقتی سانسور اینترنت را می خورد

    سانسور همیشه وجود داشته و تنها از شکلی به شکل دیگر درآمده است. تا دو دهه پیش ملموس ترین شکل سانسور، سانسور چاپی بود. اما با رواج استفاده از اینترنت و تولید محتوا در فضای مجازی حالا به سانسورهای چاپی، سانسور در اینترنت نیز اضافه شده و حتی روزی هم تحت عنوان مبارزه با سانسور در اینترنت در تقویم جهانی تعیین شده است: 12 مارس.

    وحید ناظمی

    محدودیت دسترسی به اینترنت و چرخش آزاد اطلاعات، با وجود جوان بودن اینترنت مشکل بزرگی در برخی از کشورهای جهان است. این محدودیت‌ها در قالب سانسور و فیلتر به دلایل و در سطوح مختلف تقریبا در تمام کشورهای دنیا که جامعه‌ای از کاربران آنلاین دارند، رواج دارد. از جمله دلایلی که دولتمردان برای سانسور در اینترنت به آنها استناد می‌کنند می‌توان به جلوگیری از انتشار پورنوگرافی کودکان و حمایت از حقوق کپی‌رایت گرفته یا دلایل سیاسی و امنیتی و اعتقادی اشاره کرد.
    همان‌طور که وضعیت سیاسی و اقتصادی کشورهای دنیا با هم یکی نیست، وضعیت دسترسی به اینترنت و محدودیت و فیلترینگ نیز در همه‌ این کشورها یکسان نیست. کره شمالی، کوبا، ترکمنستان و برمه بدترین وضعیت را دارند و عملا دسترسی کاربران خود را به سیستم شبکه‌ جهانی اینترنت قطع کرده‌‌اند.
    در بعضی کشورها سانسور اینترنت چنان گستره است که کاربران هم –آگاهانه یا ناخودآگاه- دچار خودسانسوری شده و از هر گونه انتقادی خودداری می‌کنند. از جمله این کشورها می‌توان به چین اشاره کرد که سیستم فیلترینگ‌اش بسیار پیشرفته و دقیق طراحی شده و به راحتی به ردیابی مخالفان در فضای مجازی
    می‌پردازد.
    طبق گفته‌ انستیتوی اینترنت آزاد، هیچ دولتی نیست که از گردش آزاد اطلاعات در اینترنت رضایت کامل داشته باشد و احساس نگرانی نکند هر سال هم به تعداد کشورهایی که گردش آزاد اطلاعات را سانسور می‌کنند بیشتر می‌شود. حالا دیگر دولت‌های معدودی در جهان باقی مانده‌اند که اینترنت را با کمترین سانسور در اختیار کاربران‌شان قرار می‌دهند و برنامه‌ای برای اعمال محدودیت آزادی در اینترنت ندارند.
    برخلاف تصور ما، برخی از کشورهایی داعیه‌دار دموکراسی در جهان، مجری اعمال محدودیت در اینترنت برای کاربران‌شان هستند. طبق تحقیقات انجام شده، بیشترین سانسور روی سایت‌ها و وبلاگ‌هایی که محتوای سیاسی دارند اعمال می‌شود که این سانسور حدود ۱۹ درصد کل محتوای سانسور شده را تشکیل می‌دهد.
    با این اوصاف و با وجود سرعت گسترش اینترنت می‌توان جدی‌تر شدن دولت‌ها برای سانسور هرچه بیشتر گردش آزاد اطلاعات را به خوبی حس کرد. سانسوری که گاهی بسیار هوشمند و حساب شده و گاهی بی‌دلیل و حتی گاهی به اشتباه انجام می‌شود. اما، نباید فراموش کرد که کاربران در سطوح مختلف همیشه راهی برای دسترسی به محتوای مورد نظرشان در اینترنت پیدا می‌کنند.


    نظر شما



    نمایش غیر عمومی
    تصویر امنیتی :