آخرین اخبار
facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی
کد خبر : 239754
تاریخ انتشار : 12 خرداد 1397 8:51
تعداد بازدید : 384

جایی برای ترسوها نیست

علی شمیرانی- شرایط کشور با سرعت به سمت و سویی در حال چرخش است که به زودی در آن اصولا جایی برای محتاط ها، عافیت طلب ها، باندبازها، رانت خوارها، دست نشانده ها و ترسوها نیست. اگرچه در مقابل نگرانی در خصوص نوعی افراطی گری و تندروی نیز مشاهده می شود، اما آنچه مسلم است حداقل ترسوها در تحولات آینده کشور از جمله در حوزه ارتباطات و فناوری اطلاعات جایی نخواهند داشت. چرا؟ چون وضعیت امروز که برای قاطبه فعالان این عرصه نامطلوب است، ناشی از عملکرد و رفتار احتیاطی، عافیت طلبی و باندبازی ترسوها و کوتوله هایی بوده که برای حفظ موقعیت اجتماعی، اقتصادی، صنفی یا سیاسی خود نارضایتی های امروز را رقم زده اند.


این اما تمام ماجرا نیست. امروز و در نتیجه سکوت های صنفی، شاهد افزایش شکل گیری و اقدامات خودجوش و خارج از چارچوب اصنافی هستیم که نتوانسته اند در بزنگاه ها نقش و کارکرد لازم و شجاعانه خود را ایفا کنند. 
در نتیجه چنین وضعیتی است که یک شرکت بزرگ اینترنتی کشور که کاسه صبرش لبریز شده و کارد به استخوانش رسیده، رفتارهای کلیشه ای و پروتکل های خفه کننده را کنار می گذارد و بدون انتظار برای اقدامی صنفی یا هماهنگی با حتی یکی از همکاران خود، دست به قلم برده و با ادبیاتی که ترسوها هرگز به آن سخن نمی گویند به انتقاد از وضعیت اینترنت کشور پرداخته و می نویسد: مصوبات رگولاتوری امکان سرمایه گذاری های جدید را از بین برده است و تبعات منفی این کار به زودی آشکار خواهد شود.
در سوی دیگر و در فضای مجازی افرادی با زمینه های کاری متفاوت، از یک دانشجو، برنامه نویس و استارت آپ گرفته تا مدیران، کارمندان و خبرنگارانی که کل اکوسیستم کاری خود در حوزه ارتباطات و فناوری اطلاعات را در خطر می بینند، فارغ از تشکل ها، اصناف و انجمن ها و سایر اشکال مرسوم، زیر یک نامه را امضا کرده و از شخص رییس جمهوری می خواهند تا برای نجات جامعه نیمه فلج فاوا، قبل از مرگ کامل آن، کاری کند و فکری به حال اینترنت و انبوهی از مسایل لاینحل و بلاتکلیف این عرصه کند.
می دانیم که از این نامه ها چیزی در نخواهد آمد و واکنشی از آن بالاها نخواهیم دید، البته فعلا. چراکه با روال موجود به نظر می رسد، در آینده ای نه چندان دور شاهد عبور کسب وکارهای بیشتری از روی چارچوب های مرسوم و بعضا کنترلی نظیر اصناف و اتحادیه ها خواهیم بود که ملاحظات و تعارفات ویژه ترسوها جایی در آن نخواهد داشت.
اگرچه این وضعیت شامل ترسوهایی که تا دم مرگ سکوت می کنند نمی شود و شاید برای برخی آنقدر دیر شود که دیگر حتی حق و نای جبران یا اعتراض کردن را هم نداشته باشند.


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :