آخرین اخبار
facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی
کد خبر : 225541
تاریخ انتشار : 2 آذر 1396 10:57
تعداد بازدید : 783

معاون تشکل‌های اتاق ایران:

حمایت های اتاق با رتبه بندی تشکل ها روش مند می شود

روند ارزیابی و رتبه بندی تشکل های زیرمجموعه اتاق ایران در مراحل پایانی است؛ فرایندی که در گام اول با خوداظهاری تشکل ها در پورتال اتاق ایران آغاز شد و پس از مرحله راستی آزمایی، بررسی مستندات و ارزیابی های کارشناسی، اکنون گام های آخر را برای نهایی شدن برمی دارد. نادر سیف، معاون تشکل های اتاق ایران می گوید: ماده 5 قانون بهبود مستمر محیط کسب وکار، اتاق ایران را مکلف کرده است برای ساماندهی، توانمندسازی، جلوگیری از موازی کاری تشکل های، ادغام و ایجاد تشکل برای حوزه های فاقد تشکل و ... اقدام کند که این مهم بدون دست یافتن به شناخت کامل از وضعیت موجود تشکل ها امکان پذیر نیست و همین مساله اتاق ایران را بر آن داشت تا تشکل ها را مورد ارزیابی و رتبه بندی قرار دهد. نادر سیف، معاون تشکل های اتاق ایران، در گفت وگو با پایگاه خبری اتاق ایران به بیان جزئیات طرح رتبه بندی و ارزیابی تشکل ها پرداخته است که بخش هایی از آن را می خوانید.

رتبه بندی تشکل ها دقیقاً چه اهدافی را دنبال می کند؟
یکی از اسناد بالادستی در حوزه تشکل ها، ماده 5 قانون بهبود مستمر محیط کسب وکار است که قانون گذار در آن تکالیفی را در حوزه تشکل ها برای پارلمان بخش خصوصی تعریف کرده و بر اساس آن اتاق ایران مکلف شده است اقداماتی مانند ساماندهی، توانمندسازی، جلوگیری از موازی کاری، ایجاد تشکل در حوزه های فاقد تشکل، ادغام تشکل های موازی و ایجاد فدراسیون ها و تشکل های بالادستی را در دستور کار قرار دهد. اگر اتاق ایران بخواهد این تکالیف را اجرا کند، قاعدتاً نیازمند این است که شناخت نسبتاً کاملی از وضعیت موجود تشکل ها داشته باشد و نقاط قوت و ضعف و فرصت های آنها را بشناسد تا بر مبنای این شناخت ها بتواند حمایت های خود را در جهت توانمندسازی تشکل ها به کار گیرد.
منظور شما حمایت های مالی است؟
حمایت های مالی فقط بخشی از مجموعه حمایت هایی است که تشکل ها از اتاق ایران دریافت می کنند. حمایت در مباحث آموزشی، حمایت های معنوی، حمایت برای حضور در نمایشگاه ها و بسیاری موارد نیز در صورت نیاز تشکل ها به آنها ارائه می شود اما برای  شناخت نیاز تشکل ها، باید رتبه بندی و ارزیابی تشکل ها را اجرا می کردیم؛ موضوعی که تاکنون مغفول مانده بود و به خاطر حواشی خاصی که می توانست در پی داشته باشد چندان موردتوجه قرار نگرفته بود. اما حالا مجموعه اتاق ایران به ویژه هیات راهبردی، رئیس اتاق و دبیر کل اتاق، علاوه بر حمایتی که از انجام این کار داشتند، تأکید کردند که این کار را معاونت تشکل ها انجام دهد و به پایان برساند. 
وضعیت تشکل ها در شرایط فعلی چگونه است و چه رتبه هایی کسب کرده اند؟
نکته ای که باید بگویم این است که ما در ارزیابی تشکل ها از همان اول اعلام کردیم که نگاه ما در مقوله رتبه بندی تشکل ها به هیچ وجه نگاه مبتنی بر مچ گیری و تفحص از تشکل ها نیست. بلکه با اعتماد کامل به ارزیابی شوندگان، مبنا را بر خوداظهاری تشکل ها گذاشته ایم و پس از چندین مرحله پایش و بررسی اظهارات تشکل ها، رتبه بندی تشکل ها را نهایی کردیم. اکنون نیز وضعیت رتبه بندی تشکل ها و اینکه هر تشکل چه رتبه ای دارد مشخص است اما فعلاً بنا نداریم این اطلاعات را رسانه ای کنیم و فقط در قالب نامه های محرمانه به خود تشکل ها، وضعیت آنها در رتبه بندی را اطلاع می دهیم.
آیا خوداظهاری تشکل های می تواند ملاک درستی برای رتبه بندی آنها باشد؟
خوداظهاری مرحله اول بوده که با پرسشنامه های الکترونیکی شامل 120 سؤال انجام شده است. ضمن اینکه در استانداردهای ارزیابی جهانی بین 500 تا 600 شاخص مدنظر قرار می گیرد و ما نیز در این ارزیابی که برای اولین بار انجام شده حدود 400 شاخص را مدنظر قرار داده ایم و آن را در قالب این پرسشنامه 120 سؤالی در اختیار تشکل ها قرار داده ایم. اما در مراحل بعدی ارزیابی های متعددی داشته ایم و با پالایش اطلاعات اظهار شده و انطباق آنها با واقعیت رتبه بندی ها را نهایی کرده ایم و البته ضمن راستی آزمایی و کار کارشناسی، تلاش کرده ایم هم رتبه بندی را انجام دهیم و هم این بارور را در تشکل ها به وجود بیاوریم که هدف از ارزیابی تفحص از آنها نیست بلکه فقط نوعی برنامه ریزی برای ساماندهی و حمایت از آنها مدنظر است.
 مراحل بعد از خوداظهاری چه بوده است؟
در فرایند ارزیابی، بعد از تکمیل پرسش نامه ها، مرحله جمع آوری و ارائه مستندات را اجرا کردیم و پس ازآن با ممیزی حضوری کار را ادامه داده ایم. در این مرحله با حضور ارزیابان در محل تشکل یا با دعوت از تشکل ها در محل اتاق ایران جلساتی برگزار شد تا وضعیت تشکل ها با دقت و به صورت حرفه ای ممیزی شود.
این رتبه بندی چه مزیتی برای تشکل ها به همراه دارد و مسیر حمایت های اتاق ایران از تشکل ها را به چه سمت و سویی می برد؟
اتاق ایران بنا دارد برای توانمندسازی تشکل هایی که در رتبه های پائین هستند برنامه ریزی کند تا بتوانند به رتبه های بالاتر برسند. اما در مقیاس کلان، پروژه رتبه بندی تشکل ها چند هدف را دنبال می کند که یکی از آنها بحث ارزیابی وضع موجود آنهاست و سنجش ظرفیت های داخلی تشکل ها. یعنی ما برای اینکه بتوانیم تشکل ها را حمایت کنیم باید از وضع موجود آنها شناخت کافی داشته باشیم. از طرف دیگر باید ببینیم تشکل ها چه توانمندی و ظرفیت هایی دارند که اتاق ایران بتواند از آنها برای بهبود حضور بخش خصوصی در عرصه اقتصاد و کمک به بالندگی تشکل ها استفاده کند.
یکی دیگر از اهداف طرح رتبه بندی، شناسایی اولویت ها و مسائل کلیدی تشکل هاست؛ در این ارزیابی برای ما روشن می شود که مسائل و دغدغه های تشکل ها و اولویت های آنها چیست و بعد بر اساس آن برای حل مشکلات و مسائل آنها برنامه ریزی می کنیم. همچنین هدف دیگر طرح رتبه بندی، تعیین جایگاه تشکل ها در ساختار نظام انجمنی کشور است و یکی از مهم ترین اهداف رتبه بندی نیز همان گونه که پیش تر اشاره شد، بحث روش مند کردن حمایت های اتاق از تشکل هاست.
 پس از نهایی شدن رتبه بندی اتاق ایران برای روش مند کردن حمایت ها چه اقداماتی انجام خواهد داد؟
تاکنون حمایت از تشکل ها به کمک مالی اطلاق می شده اما زمانی یک تشکل نیاز آموزشی دارد و اگر ما کمک مالی کنیم مشکلش حل نمی شود. زمانی یک تشکل نیازمند حمایت انتشاراتی است یا به معرفی به سازمان های دولتی نیاز دارد. شناخت این نیازها و بر اساس این شناخت حمایت از تشکل ها به صورت هدفمند می تواند مهم ترین هدف رتبه بندی عنوان شود. ضمن اینکه خود تشکل نیز بعدازاینکه نتایج را به صورت محرمانه دریافت کرد، شناخت خوبی از خود پیدا می کند و درمی یابد که در نظام انجمنی کشور، چه جایگاهی دارد و چقدر توانمند محسوب می شود. همچنین ما در فرایند رتبه بندی، تشکل ها را در سطوح مختلف دعوت می کنیم که با حضور ارزیابان موضوعات را بررسی کنند تا ابهامی برای آنها وجود نداشته باشد و به این باور برسند که رتبه بندی ها واقعی است.
در حال حاضر چه تعداد تشکل در کشور وجود دارد و اینها تا چه حد در پیشبرد اهداف پارلمان بخش خصوصی به کار گرفته شده اند؟
ما حدود 190 تشکل و 11 تشکل بالادستی داریم که تقریباً حدود 80 درصد آنها در طرح «یک تشکل، یک کشور» که امسال با هدایت هیات رئیسه اتاق و مشارکت معاونت امور بین الملل اتاق ایران برنامه ریزی شد، مشارکت کرده اند. بر اساس این طرح تلاش شده هر تشکل به حوزه خاصی در یک کشور دیگر وارد کار شود و در مشارکت با تشکل متناظر خود در آن کشور، کارهای تحقیقاتی و مطالعاتی انجام دهد و نتایج را در صنعت یا بخش زیرمجموعه خود پیاده کند. در این زمینه تلاش ما این بوده که از موازی کاری پرهیز شود و هر تشکل مسئولیت یک حوزه خاص در یک کشور را بر عهده بگیرد. ضمن اینکه اتاق ایران با وزارت امور خارجه نیز هماهنگی هایی انجام داده تا در این طرح از تشکل های ایرانی حمایت شود و خدمات دستگاه دیپلماسی در آن کشورها در اختیار آنها قرار بگیرد.


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :