آخرین اخبار
facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی
کد خبر : 184960
تاریخ انتشار : 1 تیر 1395 10:55
تعداد بازدید : 825

واکاوی دلایل ضعف در مشارکت صنفی

فخری زارع- فعالان بخش‎خصوصی در صنوف مختلف با توجه به مسایل و مشکلات حوزه کسب و کارشان از تشکل های مربوطه خود مطالبات و انتظاراتی دارند.


در واقع همین موضوع همواره خط قرمز و ملاک اصلی در میان اعضای یک صنف محسوب می شود و به همین جهت به نتیجه نرسیدن خواسته‎هایشان در گذر زمان موجب دلسردی و فاصله گرفتن آنها از کار گروهی می‎شود و به تدریج نیز مشارکت صنفی را رها می‎کنند.
به این ترتیب، گاهی این زمزمه بین آنها شنیده می‎شود که مگر فلان تشکل صنفی برایمان چه کرده است. غافل از اینکه تشکل‎ها در هر صنفی قدرت و اثربخشی خود را از میزان مشارکت و همکاری اعضای خود به دست می‎آورند. حال اینکه شرکت نکردن اهالی صنف در فعالیت‎های صنفی که نتیجه آن بهبود وضعیت کسب و کار است، تنها به ضرر خود آنها تمام می‎شود. برخی صنوف این موضوع را درک کرده و مشارکت بسیار خوبی با نهادهای بالادستی خود دارند و برخی مانند صنف فناوری اطلاعات هنوز مشارکت صنفی را آنچنان باور ندارند. به این ترتیب آنها در یک چرخه معیوب صنفی گرفتار شده اند.
نمونه بارز آن را می‎توان در انتشار فراخوان‎های مکرر سازمان نظام صنفی رایانه ای در خصوص موضوعی خاص و دعوت از اعضا برای نظرخواهی مشاهده کرد که معمولا بی‏پاسخ می‎ماند.حدود دو هفته پیش نصر تهران سند موانع کسب و کار حوزه ICT را که از اهمیت بالایی برخوردار است، منتشر کرد و از اعضا خواست اگر پیشنهادی دارند برای تکمیل این سند ارایه دهند. شاید بیش از دو هزار نفر این سند را مطالعه کرده باشند، اما هیچ اظهار نظری در این رابطه ارایه نشد.یا الکامپ که جایگاه بسیار مهمی بین فعالان صنف فناوری اطلاعات دارد و هر سال یکی دو هفته مانده به برگزاری آن شاهد اظهارنظر و انتقادات مختلفی از سوی اعضا هستیم، اما اکنون که نظام صنفی رایانه‎ای فراخوانی برای شناسایی مطالبات صنف در این مورد و کمک به بهتر برگزار شدن آن منتشر کرده است، هیچ پاسخی از سوی صنف دریافت نمی‎شود.هرچند تمام این کارها برای بهبود وضعیت کسب و کار صنف فناوری اطلاعات صورت می‎گیرد؛ با این وجود اگر بدنه صنف کرخت باشد و همکاری و همیاری لازم را با نمایندگان انتخابی خود در نهادهای صنفی نداشته باشند، قطعا هیچ اتفاق خاصی نخواهد افتاد و صنف به تدریج شادابی و اعضا روحیه همکاری خود را از دست می‏دهند. بنابراین همانگونه که اعضا از نهادهای خود انتظار دارند که پیگیر مسایل مربوط به مشکلاتشان باشند، همان‎قدر نیز باید مشارکت صنفی داشته باشند و خود را جدا از صنف ندانند. 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :