آخرین اخبار
facebook Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی
کد خبر : 183138
تاریخ انتشار : 5 خرداد 1395 11:13
تعداد بازدید : 908

طراحی سیستم های روباتیک برای امدادرسانی در حوادث کوهستان

زنبورها، پرندگان شکاری و قاطرهای روباتیک به کمک کسانی می روند که در کوه های آلپ گیر می کنند. این روبات ها محصول سه سال کار محققان علوم شناختی و روباتیک در برنامه اروپایی موسوم به «شپرا» هستند.


فناوران- پژوشگران این طرح اروپایی، مشغول طراحی روبات هایی هستند برای کمک رسانی به کسانی که در محیط های خطرناک به دام افتاده اند. این طرح «شپرا» نام دارد. این روبات ها، محصول سه سال کار در هفت دانشگاه، دو مرکز تحقیقاتی و یک انجمن پژوهشی است که در زمینه علم روباتیک و علوم شناختی با هم همکاری کرده اند. این دنیای روباتیک در کوه های آلپ ایتالیا ساخته شده است و در دل کوه های «ول دائوست» مورد آزمایش قرار می گیرد.
پروفسور پاتریک دوهرتی، مدیر مجتمع سامانه های کامپیوتری و هوش مصنوعی دانشگاه لینچوپینگ از محققان طرح شپرا درباره ایده اصلی آن می گوید: ایده اصلی، طراحی سیستم های نرم افزاری و روباتیک است برای کمک به عملیات امداد در کوه های آلپ و هر جای دیگر اروپا.
وی به همراه تیم تحقیقاتی اش از دانشگاه «لینچوپینگ» در سوئد، یکی از سیستم های طرح شپرا به نام «هاوکس» (HAWKS) را زیر نظر دارد. این سامانه، شامل دو هلیکوپتر کوچک است که می تواند ۳۰ کیلوگرم بار را جابه جا کند که می تواند اسکنر، دوربین حرارتی، یا آب و مواد غذایی باشد. همه اینها زیر نظر دقیق امدادرسانان انجام می شود.
یکی از چالش های وسایل پرنده این طرح، رویارویی با وزش شدید باد است. آدریانو فاور، مدیر گروه عملیات نجات کوهستان ول دائوست در ایتالیا می گوید: یکی از مشکلات اصلی، انجام عملیات جست وجو در گذرگاه های معمول کوهنوردان یا کشاورزانی است که قارچ می چینند. اینها در طبیعت گم می شوند و درخواست امدادرسان می کنند. بنابراین، استفاده از فناوری برای این عملیات خیلی مفید است. مثلا شب ها که دید کافی نداریم یا وقتی هلیکوپتر و پهپاد نمی تواند پرواز کند، با وجود این فناوری، دیگر مجبور نیستیم عملیات نجات را متوقف کنیم.
پروفسور دوهرتی درباره سامانه روبات های کمک رسان می گوید: این سامانه واقعا تحت فرمان انسان نیست. انسان، مأموریت را مشخص می کند که اساسا تعیین منطقه عملیات است. چیزی که واقعا لازم داریم مدلی است از منطقه. بعد، کم و بیش کارمان فقط این است که دکمه ای را فشار دهیم که خود به خود مسیر حرکت را مشخص می کند.
این نوع فناوری، کاربردهای فراوانی دارد. مثلا پس از سقوط هواپیما، در مناطق صعب العبور دامنه کوه های آلپ فرانسه، می توان در عملیات جست وجو و نجات از آن استفاده کرد. اما پژوهشگران می گویند که برای اتوماسیون (خودکار کردن) با موانع و محدودیت هایی روبه رو هستند.
پروفسور مارکونی، مدیر این پروژه و مسوول هماهنگی طرح شپرا در دانشگاه بولونیا می گوید: هدف ما این نیست که ماشین را جایگزین آدمی کنیم، بلکه می خواهیم فناوری را به کمک امدادرسانان بیاوریم. در پروژه شپرا انسان در مرکز طرح است و نام فرد امدادرسان هم نابغه پرکار است، چون تجربه اش را دست کم امروز، نمی توان با ماشین شبیه سازی کرد و برای همین نابغه محسوب می شود.
پروژه شرپا همچنین روی روبات هایی کار می کند که به پهپادها سوخت می رسانند. در آینده نزدیک، شاهد تحولی در فناوری های مربوط به امدادرسانی خواهیم بود.


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :