fanavaran
آخرین اخبار
   
    کد خبر : 181361
    تاریخ انتشار : 13 اردیبهشت 1395 10:45
    تعداد بازدید : 773

    روزی روزگاری مخابرات

    تغییر موضع وزیر ارتباطات درباره نرخ های مخابراتی/ معاون وزیر ارتباطات رییس هیات مدیره مخابرات شد/ تغییر ۱۸۰ درجه ای نظر وزیر/ آشتی وزارت ارتباطات و مخابرات مجوز گرانی را صادر کرد/ رابطه تعرفه تلفن با صندلی مدیریت/ دم خروس بیرون زد!

    این ها فقط تعدادی از عناوین دم دستی بعضی رسانه ها درباره تغییرات جدید در مخابرات است.فارغ از برخی اتفاقات و جوسازی های رسانه ای و حواشی، چند مساله در این میان مهم بنظر می رسد:
    ۱ - مدت ها مجادله و مقاومت سرسختانه در برابر افزایش تعرفه های مخابراتی به بهانه «حفظ حقوق مردم»، و اکنون بلافاصله پس از تصرف کرسی ریاست، این افزایش را ضروری دانستن، از مصادیق آشکار سیاست کاری است. وزیر چگونه می تواند به راحتی سخن خود را که: «برخلاف افزایش قیمت در همه بخش ها من به خاطر حقوق مردم جلوی افزایش تعرفه مخابراتی را می گیرم» فراموش کند و فرمان افزایش قیمت بدهد؟ بنظرم این عملکرد غیرمنطقی و حداقل سودجویانه وزارت ارتباطات را نشان می دهد (اگر نگوییم باندبازی) که به پای دولت یازدهم نوشته می شود. (و از همین زاویه هم تاسف بار است.)
    ۲ - در فرایند خصوصی سازی مخابرات، استدلال مخالف فراوان بود، بخصوص در سپردن آن به یک مجموعه وابسته به نهادهای نظامی که از اصلی ترین انتقادات مطرح بود. اما حالا هدف برات قنبری (از منتقدین مخابرات) از مدیریت این ساختار چیست؟ فقط نشستن روی صندلی ریاست؟ آیا هدف دولتی کردن مجدد مخابرات است؟ آیا دولت اساسا هیچ توفیقی در این کار خواهد داشت؟ وزارت ارتباطات که در مدیریت یک سازمان کوچک به نام زیرساخت و تامین بدون دردسر اینترنت مردم (که تنها نقش دلالی در آن دارد) همچنان ناتوان است، اکنون با مخابرات چه می تواند بکند؟
    ۳ - برات قنبری از قدیمی های مخابرات است، و زمانی که در پایان دهه هفتاد نصرالله جهانگرد معاون وزیر ارتباطات بود، او هم قائم مقام مخابرات بود. معلوم نیست این علاقه به چسبندگی (ترجمه عبارت معروفِ «نوستالژی بازگشت به گذشته»!) کِی گریبان این دوستان را رها می کند تا کشور بتواند تجربه های جدید و به روزتری در عرصه مدیریت تجربه کند. از طرف دیگر فشار دولت به مخابرات به بهانه عدم توسعه این تشکیلات بود که البته در جای خود کم و بیش استدلالی منطقی بود، اما واقعا این مدیران قدیمی (قنبری و دیگر همکاران) بعد از دو دهه دارای کدام دیدگاه به روز و مدرنی برای تجدید ساختار این سازمان و ارایه خدمات جدید همگام با دنیا هستند؟ آیا دو کلمه سخن یا نوشته می توان از ایشان یافت که مشابه حرف های کلی و تکراری همیشگیشان نباشد بلکه دستورالعمل های مشخص توسعه ای متناسب شرایط امروز دنیا باشد؟
    به نظر می رسد با این اتفاق، مخابرات را که یکی از دارایی های ملی بود و البته رو به افول می رفت، اکنون باید رسما رو به موت دانست. 
     امضاء محفوظ- منبع: ایتنا


    نظر شما



    نمایش غیر عمومی
    تصویر امنیتی :